تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٥ - صلوات و درود بر پيامبر

را بر او ارزانى مى‌دارد كه از مؤمنان مى‌خواهد كه بر او صلوات فرستند و تسليم فرمانروايى او باشند. پس محيط اجتماعى كمال نمى‌يابد مگر از خلال صلوات بر محمد (ص) و تسليم در برابر او. اكنون بنگريم كه معنى صلوات چيست؟

اصل معنى صلاة تعطف و مهربانى است- چنان كه پيش از اين گفتيم-/ ٣٨١ اما صلوات بر پيامبر، دعاء به درگاه خداوند است تا بر او رحمت فرستد و درجتش را فرا برد و به مقام محمود رساند. مقامى كه به او وعده داده شده بود. اما در باب درود خدا بر پيامبرش بايد به اين نكته توجه داشت كه همواره نظر به غايات است نه به مبادى. مثلا وقتى كه مى‌گوييم خدا دوست مى‌دارد يا خشم مى‌آورد يا انتقام مى‌كشد به اين معنى نيست كه اين حالات بر او عارض مى‌گردد و نعوذ باللّه در او تغييرى به وجود مى‌آورد چنان كه در نفوس و اجسام، دگرگونى حاصل مى‌شود. پس توجه يا محبت خدا به انسان هدايت اوست و انعام بر اوست. و درود او بر پيامبرش به معنى استجابت دعاست در حق او و به سبب او، و صلوات ملائكه بر پيامبر (ص) به معنى دعا كردن در حق اوست نزد پروردگارشان و تأييد متابعان اوست.

اما صلوات مؤمنان بر محمد (ص) كه در هر وقت كه نام او برده مى‌شود بايد بر زبان آيد به معنى دعا در حق اوست و تقرب به مقام ارجمند او. از جمله حكمتهاى آن

اول: تصحيح عقيده مسلمان است كه واجب است مسلمان از پيامبرش به هنگام بردن نامش تجليل كند. اما نه مستقيما بلكه از خدا بخواهد كه بر او درود فرستد تا پاى از جاده توحيد بيرون ننهد و در همان وقت علاقه و ارتباطش به پيامبر وسيله تقرب او گردد.

دوم: اين وظيفه ماست در برابر پيامبرى كه خود را به خاطر بشريت به رنج افكنده و در راه تبليغ دينش و هدايت مردم تحمل آزار آنان كرده است، كه بايد انجام پذيرد.

سوم: سود صلواتى كه بر محمد مى‌فرستيم به خود ما برمى‌گردد. زيرا دعا در حق مؤمن سودش به دعا كننده هم مى‌رسد. از امام صادق (ع) روايت شده كه