تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٩٦ - شرح آيات
پيامبر است. كه مىتوانى از آنان كه خود را به تو هبه مىكنند، هر كدام را بخواهى بپذيرى و با او ازدواج كنى يا رد كنى. اينان در رأى خود به خبرى كه حلبى از امام صادق (ع) روايت مىكند، استناد مىكنند. كه از معنى آيه پرسيد. حضرت فرمود
/ ٣٦٨ «با خود نگه دار يعنى نكاح كند و به نوبت مؤخردار يعنى نكاح نكند». [٢٨] دوم: آنهايى كه آن را به آزاد بودن رسول اللَّه در تقسيم وقتش ميان زنانش هر گونه كه بخواهد تفسير مىكنند.
بنا بر اين رأى يعنى اى پيامبر خدا مىتوانى نزد هر كس از آنها كه بخواهى بخوابى و ديگران را ترك گويى. يا اگر شبى را به يكى از آنان اختصاص دادى مىتوانى اگر صلاح در آن باشد نوبت او را به وقت ديگرى موكول كنى. و اين امر احتمال نزاع ميان زنان را از بين مىبرد زيرا مىدانند كه تصميم فقط با شوى او نه با اين زن يا آن زن.
[٥٢] در آيات پيشين سخن از چيزهايى بود كه بر رسول حلال مىشد اكنون سخن از چيزهايى است كه بر او حرام است.
«لا يَحِلُّ لَكَ النِّساءُ مِنْ بَعْدُ وَ لا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْواجٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ إِلَّا ما مَلَكَتْ يَمِينُكَ وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ رَقِيباً- بعد از اين زنان هيچ زنى بر تو حلال نيست و نيز زنى به جاى ايشان اختيار كردن هر چند تو را از زيبايى او خوش آيد. مگر آنچه به غنيمت به دست تو افتد. و خدا مراقب هر چيزى است.» در اين آيه چند قول است
١- معنى آيه همان چيزى باشد كه از ظاهرش فهميده مىشود. يعنى پس از نزول اين آيه براى پيامبر جايز نيست كه بر آن نه زن زنى ديگر بيفزايد و نه اين كه يكى از آنها را طلاق گويد و جاى او زن ديگر بگيرد. بجز كنيزان.
/ ٣٦٩ ٢- در اين جا رواياتى است كه با اين رأى مخالف است، زيرا بعيد است
[٢٨] - نور الثقلين، ج ٤، ص ٢٩٣.