تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٩ - شرح آيات

از سطوت او بيمناك مى‌ساخت. زيرا او سپاهى براى نبرد با/ ٣٠٩ روم تعبيه كرده بود- روم كه در آن عصر يكى از دو دولت بزرگ بود- در غزوه احد وقتى كه مسلمانان شكست نظامى خوردند وحى نازل شد كه مجروحان را از سپاه خود گرد آورد و از پى دشمن رود. كفار پنداشتند كه سپاهيان تازه‌اى به جنگ آنها مى‌آيد. و به سبب همين وحشت پس از پيروزى شكست خوردند.

سرنوشت بنى قريظه هم چنين بود. آنها پنداشته بودند كه رسول اللَّه ناتوان شده است زيرا با قريش و احزاب آن جنگ نكرد ولى به زودى مشاهده كردند كه مسلمانان دژهايشان را محاصره مى‌كنند. پس به هزيمت شدند. ولى اين شكست با سلاح نبود بلكه از ترس بود.

«فَرِيقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقاً- گروهى را كشتيد و گروهى را به اسارت گرفتيد.» اين مربوط است به يك واقعه مهم تاريخى كه ما پس از تفسير آيه بعد به ذكر آن خواهيم پرداخت.

[٢٧] «وَ أَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ‌- خدا زمين.» زمين يهود را، «وَ دِيارَهُمْ‌- و خانه‌ها.» دژها و خانه‌هايشان را، «وَ أَمْوالَهُمْ‌- و اموالشان را.» يعنى دارائيهاى مادى كه به غنيمت به دست مسلمانان افتاد.

«وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها- و زمينهايى را كه بر آنها پاى ننهاده‌ايد.» يعنى براى تصرف آنها مردان و اسبان به قتال نرفته‌اند، زيرا مسلمانان آنها را به محاصره گرفتند.

/ ٣١٠ «وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيراً- به شما واگذاشت و خدا بر همه كارى تواناست.» اين از چيزهايى است كه سبب اعتماد مؤمنان به خدا مى‌شود. آنها مى‌دانند