تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٤

خامسا: او همواره از حق سخن مى‌گويد و حق باقى است و خدا باطل را به نيروى آن مى‌راند و سركوب مى‌كند. چون حق فراز آيد و باطل نابود گردد، اين خود بزرگترين شهادت بر صدق رسالتهاى الهى است. رسالتهاى الهى حق است و خدا آن را يارى خواهد كرد.

آيات اشارت دارند كه هدايت از سوى خداست و پيامبر به راهنمايى او هدايت مى‌كند و ضلالت سرانجام به صاحب آن باز مى‌گردد.

سادسا: آنان را از عذاب خدا مى‌ترساند، عذابى كه براى كافران مهيا شده، آنان را در حالى كه بى‌تابى مى‌كنند فرو مى‌گيرند و هيچ كس از قلم نمى‌افتد.

بلكه در مكانى نزديك گرفتار مى‌آيند.

چون گرفتار آيند مى‌گويند كه ايمان آورديم ولى در آن هنگام چگونه ايمان مى‌آورند، در حالى كه ايمان به حالشان سود نكند مگر در دنيا.؟ مثل اينان مثل كسانى است از جايى نزديك دستگير شود. آيا در آن زمان كه فرصت ايمان آوردن بود كافر نشده بودند؟

بدين گونه به آرزوهاى خود نمى‌رسند، همان گونه كه پيشينيان به آرزوى خود نرسيدند آنان سخت در ترديد بودند.

شرح آيات

[٤٣] دشمنان رسالت مسئله رسالت و صاحب رسالت را با هم مخلوط مى‌كنند وقتى كه با آنها سخن از آيات واضحه‌اى كه بر آنها خوانده مى‌شود به ميان مى‌آيد به آورنده آن آيات مى‌تازند و او را به جنون نسبت مى‌دهند.

«وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالُوا ما هذا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ/ ٤٩٤ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُكُمْ‌- چون آيات روشن ما بر آنان خوانده شد، گفتند جز اين نيست كه اين مردى است كه مى‌خواهد شما را از آنچه پدرانتان مى‌پرستيدند، باز دارد.» كسانى كه چنين مى‌گويند مى‌خواهند شخصيت رسول را بشكنند. و او را در