تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٣ - شرح آيات

و ضد آنها علم پيكار برافراشته‌اند.

«وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ‌- ما هيچ بيم‌دهنده‌اى را به قريه‌اى نفرستاديم، جز آن كه توانگران عياشش گفتند ما به آنچه شما را بدان فرستاده‌اند ايمان نمى‌آوريم.» مراد از قريه، ممكن است شهر باشد يا شايد يك تمدن به طور كلى كه براى تحقير آن را «قريه» خوانده است، زيرا كسانى كه خدا را نمى‌پرستند و از اديان الهى متابعت نمى‌كنند، هر چند شمارشان افزون باشد وزن و شأنى ندارند. زيرا ارزش واقعى انسان به نزديكى يا دورى او از خداست نه دارايى و ثروتش.

[٣٥] اما چرا اين فرقه راه كفر در پيش مى‌گيرند؟ آنان خود به علل اين كفر اقرار مى‌كنند

/ ٤٨٠ نخست: كثرت اموال و اولاد. البته اموال شامل همه انواع ثروت مى‌شود و اولاد شامل همه پيروان و فرمانبرداران، از فرزندان و غير آنها.

«وَ قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً- و گفتند كه اموال و اولاد ما از همه بيشتر است.» البته اولين هدف پيامبران تغيير نيروى سياسى حاكم بر مردم است. ولى مالداران با اين امر مخالفت مى‌كنند زيرا مى‌پندارند كه سيادت و سلطه از آن مردان حق و علم نيست بلكه حق مالداران است يا كسانى كه اتباع و پيروان بسيار دارند.

دوم: اعتقاد آنها به اين كه آنان كه مالك مرد و مال هستند آزارى نمى‌بينند و عذاب الهى هم شامل آنها نمى‌شود، حتى اگر مرتكب فواحش گردند.

«وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ‌- و كس ما را عذاب نخواهد كرد.» بسا اين طرز تفكر سبب فرو غلطيدن آنان در معاصى خواهد شد، زيرا كسى كه به مال و پيروانش اعتماد داشته باشد و از هدايت خدا و عقل دور بوده باشد دو مهالك افتد. همان گونه كه امريكا به اتكاء پول و سلاح خود وارد در جنگ ويتنام شد و بينى‌اش به خاك ماليده شد و هيبت و شوكت پوشالى‌اش از هم دريد و همان گونه كه روسيه وارد جنگ افغانستان اسلامى شد و متحمل زيانهاى بسيار