تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٠ - شرح آيات

اين رو ايشان

اولا: كوشش مى‌كنند تا كفر خود را به آن كه باطل است اثبات كنند و بر گمراهى خويش دليل بياورند.

ثانيا: هدفشان از اين كوشش آن نيست كه كسى را اقناع به حقيقت كنند، بلكه مى‌خواهند با پراكندن و القاء شبهات چهره حقيقت را مخدوش سازند.

«وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ‌- آنان كه با آيات ما در افتادند تا ما را به عجز آورند.» آيات خدا، شواهد صدق رسالتهاى اوست.

«أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ‌- بر ايشان عذابى است سخت دردآور.» اين عذاب در برابر رزق كريم (روزى كرامند) است در آيه پيشين و بنا بر اين در معنى آن بايد افزود عذابى دردناك همراه با ذلت و پستى و خوارى. آيا اينان تكبر نمى‌فروختند پس بايد اكنون عذاب را همراه با تحقير دريابند.

[٦] بعضى از مردم به پايمردى يقين خود، به درجه‌اى فرا مى‌روند كه چهره حق را بدون شك مى‌بينند./ ٤٢٤ اينان صاحبان دانش‌اند.

«وَ يَرَى الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ‌- آنان كه از دانش برخوردارى يافته‌اند مى‌دانند.» علم در اين جا مجرد معلومات نيست كه در ذهن بشر انبار شده باشد. و نيز الفاظ متشابهه‌اى كه در ذاكره بعضى از مدعيان علم گرد آمده است نخواهد بود.

بلكه علم همان نور خدايى است كه به دل مى‌تابد و حقايق را مى‌يابد. و آن را عميقا درك كرده نه به روايت شنيده. آن گونه امير المؤمنين على (ع) مى‌فرمايد

«به خدا سوگند اگر پرده برافتد يقين ما افزون نشود».

«الَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ هُوَ الْحَقَ‌- كه آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است حق است.» آنان حق را مى‌دانند و مى‌دانند كه آنچه بر رسول (ص) نازل شده همان حق‌