تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٦ - شرح آيات

به رهبر و خدا نياز دارد. پس قلمها و زبانهايى كه جامعه را در اراده‌اش سست مى‌كند و در او روح هزيمت و نفاق مى‌دمد از منافقان هستند و جامعه نبايد به آنها گوش فرا دهد تا چه رسد به اين كه به دعوتشان پاسخ گويد. بلكه بايد بر گرد رهبرى گرد آيند/ ٢٧٧ و آن نفاق افكنان را رسوا سازند و مسئوليتهايشان را از آنان سلب كنند.

«وَ يَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَ‌- و گروهى از آنها از پيامبر رخصت طلبيدند.» اينان مقدارى عذر آوردند و توجيهات واهى ارائه دادند.

«يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنا عَوْرَةٌ- مى‌گفتند: خانه‌هاى ما را حفاظى نيست.» يعنى به گونه‌اى كه دشمن مى‌تواند به آنها داخل شود و به زن و فرزندمان آسيب برساند. ما بايد در شهر با آنها بمانيم و از آنها مواظبت كنيم. خدا آنان را رسوا مى‌سازد

اولا: خانه‌هايشان آن طور كه مى‌گفتند بى حفاظ نبود، آنها فقط مى‌خواستند از جنگ فرار كنند.

«وَ ما هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِراراً- خانه‌هايشان بى‌حفاظ نبود مى‌خواستند بگريزند.» [١٤] ثانيا: اگر آنها را به جنگى جز اين جنگ دعوت مى‌كردند كه مطابق منافعشان بود هيچ يك از آنها تخلف نمى‌كردند. آيا چنين نبود كه در زمان جاهليت جنگهايى داشتند كه صدها سال طول مى‌كشيد.

«وَ لَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطارِها ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآتَوْها وَ ما تَلَبَّثُوا بِها إِلَّا يَسِيراً- اگر از اطراف خانه‌هايشان را محاصره كنند و از آنها بخواهند كه مرتد شوند جز اندكى درنگ روا نخواهند داشت.»/ ٢٧٨ [١٥] اينان چيزى را به گردن نمى‌گيرند، حتى به عهدى كه با پيامبر (ص) بسته‌اند توجهى ندارند

«وَ لَقَدْ كانُوا عاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ‌- اينان پيش از اين با خدا پيمان بسته‌