تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٣ - نام سوره

هم شديد باشد در عزمشان سستى پديد نيايد. و چگونه بايد اعمال رسول اللَّه را همواره الگوى خود قرار دهند.

آرى، به هنگام رويارويى با خطرهاست كه پيروان مطيع از ديگران تميز داده مى‌شوند. پس مردم نبايد مانند منافقين كه به هنگام خطر از رسول اللَّه اجازه مى‌خواستند كه در جنگ شركت نكنند./ ٢٤٩ به اين بهانه كه مثلا خانه‌هاى ما سرپرست ندارد. پس در مواقع خطر خود را به كنارى مى‌كشيدند. خدا آنان را رسوا ساخت و گفت: اينان قصد فرار از زير بار مسئوليت دارند.

قرآن با پرده برداشتن از صفات و ويژگيهاى منافقان ما را از افتادن در ورطه نفاق به هنگام رويارويى با خطر، بر حذر مى‌دارد.

همان گونه سخن از رسوخ ايمان مؤمنان است كه چون ديدند امواج سپاه احزاب به مدينه سرازير مى‌شود در رزم پاى فشردند و گفتند خدا ما را وعده پيروزى داده و وعده خدا صدق و حق است.

بعد از بيان صفات مؤمنان صادق و پاداش نيكويى كه در انتظار آنهاست به شكست كافران مهاجم اشارت دارد. در اين پيكار يهود از دژهايشان رانده شدند و مسلمانان جاى آنها را گرفتند.

در اين سوره از زنان پيغمبر هم سخن رفته است. خداى تعالى آنان را مخير مى‌سازد كه اگر خواهند به خدمت رسول اللَّه مشرف باشند يا مال و زينت دنيا را انتخاب كنند. هر يك از زنان پيامبر كه مرتكب كارى ناشايست شوند كيفرش دو برابر ديگران است. هم چنان كه آنان كه اعمال صالح به جاى آورند اجرى دو برابر خواهند داشت.

از اين آيات نتيجه مى‌گيريم كه خاندان رهبر دين خدا بايد از آزمندى پاكيزه و از قانون شكنى دور باشد.

سپس زنان پيامبر را فرمان مى‌دهد كه نبايد نرم سخن گويند و همواره سخن خوب بگويند و از خانه‌هاى خود خارج نشوند و زينتهاى خويش به نامحرمان نشان ندهند.