تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٥٣ - صبر هدايت و پيروزى است

نشد كه در شب سى سوره قرآن بخوانم كه هفت سوره طولانى هم در ميان آنها باشند.

عمر گفت: يا رسول اللَّه! خداوند گناهان تو را چه قبل و چه بعد همه را بخشيده است. پس چرا اين گونه خود را به رنج مى‌افكنى؟

رسول خدا گفت

«اى عمر آيا بنده شكرگزار خدا نباشم»؟

سادسا: قناعت به هر چه حاصل مى‌كند و دورى گزيدن از حرص و شره.

شكر فقط مولود راضى شدن به امر پروردگار نيست. شكر در رشد دادن روحيه رضا و قناعت هم سهيم است انسان را وا مى‌دارد كه پيوسته جنبه‌هاى مثبت زندگى را در نظر بگيرد و از آن تمتع ببرد و استفاده كند و براى حصول آن با گامهاى ثابت و عزمى جزم و خاطرى مطمئن پيش برود.

داستانى كه مى‌آوريم بيان همين نظر مثبت است در نزد اولياء دين.

روزى سلمان فارسى آن صحابى جليل، ابو ذر را دعوت مى‌كند و از كيسه خود تكه نانى خشك بيرون مى‌آورد و نزد او مى‌گذارد و از سبويى بر آن آب مى‌پاشد.

ابو ذر گفت: چه غذاى خوبى مى‌شد اگر اندكى نمك هم مى‌داشتيم.

سلمان برخاست و سبوى خود را به گرو گذاشت و نمك خريد و بياورد. ابو ذر نان را با نمك تناول مى‌كرد و مى‌گفت: شكر خدايى را كه ما را چنين قناعتى داده.

سلمان گفت: اگر قناعت كرده بودى سبوى من به گرو نمى‌رفت. [٢٨]

/ ١٨٩

صبر هدايت و پيروزى است‌

صبر- مانند شكر- به هنگام بروز سختيها تجلى روحيه ايمان است. و نيز در لحظات هجوم شهوات و تحمل مصاعب.