الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٥٢ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

خوشنوديت را بدست آورده‌ام در حاليكه همان اعمال موجب هلاك و تباهى من شده چون بطوريكه شايسته نيكوئى است نبوده) هلاكم مكن (گوئيا اين جمله اشاره است بفرمايش خداى تعالى «س ١٨ ى ١٠٣»:

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً يعنى «اى پيغمبر ما بمردم» بگو: آيا شما را بزيانكارترين آگاه سازم؟

آنان كسانى‌اند كه سعى و كوشششان در زندگانى دنيا «بر اثر كردارهاى نيكو نما» تباه گشته و ميپندارند كه كار نيكو ميكنند. گفته‌اند: هر كه كار خير و نيكى بجا آورد و بنياد آن بر اخلاص و ايمان نباشد مندرج در اين آيه است) و دست رد بر پيشانيم مزن (مرا از درگاهت نوميد باز مگردان) بآنچه (كردارى كه) بوسيله آن دست رد بر پيشانى ستيزه كنندگان با خود زده‌اى، زيرا من فرمانبرنده توام، ميدانم (باور دارم) كه حجت و دليل (در هر حكمى) تو را است، و تو بفضل و بخشش سزاوارتر، و باحسان و نيكى كردن سود رسانده‌تر، و شايسته‌اى كه از (كيفر) تو بترسند، و سزاوارى (گناهان را) بيامرزى، و بعفو نمودن شايسته‌ترى كه عقاب نمائى، و بپوشاندن (گناه) نزديكترى كه آشكار سازى-] [١١٧ پس (اكنون كه اين گونه مهربانى) مرا زنده دار بزندگى پاكيزه‌اى (زندگى با روزى حلال) كه بآنچه ميخواهم پيوسته شود، و بآنچه دوست دارم پايان يابد، در صورتيكه آنچه را نمى‌پسندى بجا نياورم، و آنچه را نهى كرده‌اى مرتكب نشوم، و بميران مردن كسيكه نور و روشنائيش (راهنمايش ببهشت) در پيش رويش و از سمت راستش ميرود (حضرت باقر- عليه السلام- فرموده: روز رستاخيز براى هر كه نور «راهنماى ببهشت» باشد «از عذاب و سختيهاى آن روز» رهائى مييابد، و براى هر مؤمنى نورى است)-] [١١٨ و مرا در درگاهت خوار (مطيع) و در نزد