الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٤٤ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

است نه اخبار از واقع، زيرا آشكار است كه امام- عليه السّلام- كمترين كمتران و مانند ذرّه نميباشد) پس اى آنكه در كيفر بدكاران شتاب نكرده و آنان را كه در ناز و نعمت فرو رفته و آنها را بيجا بكار ميبرند (از نعمتها) باز نميدارد (مهلتشان ميدهد) و اى آنكه لغزندگان را (آنانكه گناهى بر ايشان پيش آيد و آن را بجا آورند) از روى انعام عفو مينمايد و از آنها در ميگذرد، و خطاكاران را از روى احسان مهلت ميدهد-] [٧٦ منم بدكار اقرار كننده (ببدكردارى) خطا كار لغزنده-] [٧٧ منم آنكه از روى جرأت در برابر تو (بگناه) اقدام نمود-] [٧٨ منم آنكه از روى قصد تو را معصيت و نافرمانى كرد-] [٧٩ منم آنكه (كردارهاى زشت خود را) از بندگانت پنهان نموده و در برابر تو آشكار ساخته-] [٨٠ منم آنكه از بندگانت ترسيده (كه مبادا بر اثر كارهاى نارواى خويش نزد آنان رسوا شود) و از تو ايمن و آسوده گشته-] [٨١ منم آنكه از قهر و غلبه تو نهراسيده و از عذاب و سختگيريت نترسيده-] [٨٢ منم گنه‌كار درباره خود-] [٨٣ منم در گرو بلا و گرفتارى خويش-] [٨٤ منم بيحياء و بى‌شرم (چون رادع و باز دارنده از كارهاى زشت حياء و شرم است، پس كسيكه كار زشت انجام دهد داراى حياء و شرم نميباشد، ناگفته نماند: ما اعتقاد داريم كه امام- عليه السّلام- معصوم است يعنى داراى ملكه و صفت راسخه در نفس است كه بر اثر آن هيچگاه و هيچگونه معصيت و گناهى مرتكب نميشود، پس اين گونه عبارات از زبان شيعيان و پيروانشان و آموختن بآنان است، چنانكه در شرح دعاى دوازدهم بيان شد)-] [٨٥ منم گرفتار رنج دراز (در دنيا بسبب نگرانى و ترس از آنچه بجا آورده و در آخرت بر اثر كيفر گناهانيكه مرتكب شده‌ام)-]