الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٤٦ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

[٨٩ و مرا بتقصير و كوتاهى در حقّ تو (بندگيت) و تجاوز از حدّ و مرز خويش در آنچه حرام نموده‌اى و تجاوز از احكام و فرمانهايت بكيفر مرسان-] [٩٠ و بوسيله مهلت دادن خود بمن تدريجا و كم كم سزاوار عقابم مفرما (باينكه هر گناهى مرتكب شوم نعمتى عطاء فرمائى من هم فريب خورده آن گشته استغفار و درخواست آمرزش آن را از يادم ببرد) مانند تدريجا سزاوار كيفر شدن كسى (ثروتمند و دارائى) كه مرا از خير و نيكى آنچه نزد او است باز داشته و بى‌بهره گردانيده و حال آنكه در رسيدن نعمت او بمن شريك تو نبوده (كه آن را از من باز داشته، اشاره بقول خداى تعالى «س ٧ ى ١٨٢»: وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ‌ يعنى آنانكه آيات و نشانه‌هاى «توحيد و يگانگى» ما را دروغ پندارند بزودى آنها را تدريجا و كم كم عقاب نمائيم از آنجائيكه ندانند «هر چه گناه كنند ما نعمت بر ايشان بيافزائيم و آنها هم بر معصيت ميافزايند پس از اين رو سزاوار عقاب سخت ميگردند» و ايشان را «چند روزى» مهلت ميدهيم «تا آنچه خواهند بجا آورند» همانا مكر «كيفر» ما سخت و دشوار است)-] [٩١ و مرا از خواب بيخبران (آنانكه از راه حقّ دورى گزيده‌اند) و از خواب آلودگى دورى كنندگان از حدّ اعتدال در كارهاشان، و از چرت زدن خوار شدگان (آنانكه توفيق عبادت از آنها گرفته شده و بگمراهى رفته‌اند) بيدار نما (چنان كن كه هميشه هشيار باشم تا هيچگاه از راه حق جدا نشده نيكبختى دنيا و آخرت را در يابم)-] [٩٢ و دلم را متوجه گردان بآنچه (راهى كه) اطاعت كنندگان را بآن وا داشته‌اى، و كوشش كنندگان‌