الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٨٨ - دعاى دهم از دعاهاى امام عليه السلام است در پناه بردن بخداى تعالى

دعاى دهم از دعاهاى امام عليه السّلام است در پناه بردن بخداى تعالى:

[١ بار خدايا اگر بخواهى از ما بگذرى از فضل و احسان تو است (نه شايستگى ما) و اگر بخواهى ما را بكيفر رسانى از عدل و دادگرى تو است (نه ستم بر ما)-] [٢ پس بنعمت (بى پايان) خود بخششت را بر ما آسان فرما (بى رسيدگى بحساب ما انعام كن) و بگذشتت (از گناهان) ما را از كيفرت رهائى ده، زيرا (در بازپرسى از كردار و گفتار) ما را توانائى دادگرى تو نيست، و بى‌عفو و بخششت هيچيك از ما را رهائى (از عذاب) نه-] [٣ اى بى نياز بى نيازان، اينك ما بندگان تو در اختيار توايم، و من نيازمندترين نيازمندان بتوام، پس به بى نيازى و عطاى خويش (كه هر نيازمندى از آن بهره ميبرد) نيازمندى ما را بر طرف فرما، و ما را بباز داشتن (از رحمت) خود نوميد مگردان كه (اگر از رحمت باز داشتى) بد بخت كرده‌اى كسى را كه از تو نيكبختى خواسته، و نوميد ساخته‌اى آن را كه از احسان تو بخشش طلبيده (بيان ها در اين جمله: