الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٠٤ - دعاى چهل و پنجم از دعاهاى امام عليه السلام است در باره وداع و بدرود ماه رمضان

[٢٥ درود بر تو ماهى كه آرزوها در آن نزديك است (حاجتها در آن روا ميشود، زيرا براى اجابت و روا شدن خواسته‌ها بزرگترين اوقات است) و كردار (شايسته) در آن پراكنده (فراوان) است-] [٢٦ درود بر تو همنشينى كه احترام و گرامى داشتنش بزرگست هنگاميكه بوده باشد، و نبودنش بدرد آورد هنگامى كه پنهان گردد، و مرجع اميدى كه جدائيش رنج رساند-] [٢٧ درود بر تو همدمى كه انس و خو گرفت هنگامى كه رو آورد و شاد گردانيد، و وحشت و ترس افزود هنگامى كه رفت و دردناك نمود-] [٢٨ درود بر تو همسايه‌اى كه دلها (بر اثر عبادت و بندگى) در آن نرم و فروتن گرديد، و گناهان (بر اثر آمرزش و عفو خداى تعالى) در آن كم شد-] [٢٩ درود بر تو يارى دهنده‌اى كه (ما را) بر مغلوب ساختن شيطان يارى كرد، و مصاحب و يارى كه راههاى نيكى را آسان نمود-] [٣٠ درود بر تو چه بسيار است آزاد شدگان خدا در تو، و چه نيكبخت است كسى كه بسبب تو احترام و گرامى داشتنت را حفظ نمايد!-] [٣١ درود بر تو چه محو كننده بودى گناهان را (سبب آمرزش آنها بودى) و چه پوشنده بودى اقسام عيبها و زشتيها را (سبب بجا نياوردن آنها بودى)!-] [٣٢ درود بر تو چه طولانى بودى بر گنهكاران (چون گنهكاران از آن‌