الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٧٩ - دعاى پنجاهم از دعاهاى امام عليه السلام است در ترس(از خداى تعالى)

[٣ پس اگر نبود جاهائيكه اميدوارم از عفو و گذشتت كه هر چيزى را فرا ميگيرد خود را از دست ميرهانيدم (هلاك و تباه ميساختم) و اگر كسى ميتوانست از پروردگارش (مالك خود) بگريزد هر آينه من بگريختن از تو (كه مالك حقيقى هستى) سزاوارتر بودم، و توئى كه رازى در زمين و آسمان بر تو پوشيده نيست و آن را (روز قيامت) حاضر و آشكار مينمائى، و از هر جزاء دهنده و حسابگرى بى‌نيازى-] [٤ بار خدايا تو جوينده منى اگر فرار كنم، و دريابنده منى اگر بگريزم، پس اينك منم در پيشگاهت فروتن، خوار، بينى بر خاك نهاده، اگر مرا عذاب و كيفر كنى پس من سزاوار آنم، و آن- اى پروردگارم- از جانب تو عدل و داد است، و اگر از من در گذرى پس از قديم و ديرينه گذشتت مرا فرا گرفته، و عافيت و تندرستيت را بر من پوشانده‌اى (مرا از هر سختى و گرفتارى نجات داده‌اى)-] [٥ پس از تو درخواست مينمايم- بار خدايا- قسم بنامهاى پنهان شده‌ات (نامهائيكه علم آن را بخود اختصاص داده‌اى، پيغمبر- صلّى اللّه عليه و آله- فرموده: خداوند را چهار هزار نام است، هزار نام را كسى جز خدا نميداند، و هزار نام را كسى جز خدا و فرشتگان نميداند، و هزار نام را كسى جز خدا و فرشتگان و پيغمبران‌