الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٩٧ - دعاى چهل و پنجم از دعاهاى امام عليه السلام است در باره وداع و بدرود ماه رمضان
[١٠ توئى آنكه براى بندگانت درى بسوى عفوت گشودهاى، و آن را توبه و بازگشت ناميدهاى، و بر آن در از وحى و پيغام خود راهنمائى قرار دادهاى تا از آن گمراه نشوند، پس تو خود كه نامت جاويد (يا داراى بركت و احسان) است فرمودهاى (قرآن كريم «س ٦٦ ى ٨» تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا نُورَنا وَ اغْفِرْ لَنا إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ): بسوى خدا توبه كنيد توبه خالص و پاكيزه (بس براى خدا، از گناهان پشيمان شويد از جهت اينكه بر خلاف رضاى خداى تعالى بوده، نه از جهت ترس از آتش كه آن توبه نيست، چنانكه خواجه نصير الدّين طوسى «رحمه اللّه» در تجريد فرموده) اميدوار باشيد كه پروردگارتان گناهانتان را از شما بپوشاند (بيامرزد) و شما را ببهشتها و باغهائى كه جويها از زير (درختان) آن روان است در آورد-] [١١ (و آن) روزى (هنگامى است) كه خدا پيغمبر و آنان را كه باو ايمان آوردهاند خوار نميگرداند (شفاعت