الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٨٧ - دعاى بيست و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است براى مرزداران
و گرمى آرزو را از او فرو نشان (او را بر جدائى از كسيكه دوست دارد شكيبائى عطا فرما) و او را از اندوه تنهائى برهان، و ياد زن و فرزند را فراموشش ساز-] [١٤ و او را (هنگام جنگ و در هر امرى) بحسن نيّت و آهنگ نيك راهنمائى كن (جمله و اثر له حسن النيّة را چنين ترجمه نمودهاند: و حسن نيّت را برايش برگزين. كه درست نيست و درست آنست كه ما نوشتيم چنانكه از مراجعه بشرح صحيفه علاّمه عظيم الشأن مرحوم سيّد عليخان هويدا ميگردد) و عافيت و تندرستى (خير و نيكى دنيا و آخرت) را برايش عهدهدار شو، و سلامتى و رهائى از بلاها را همراهش گردان، و او را از ترس و سست دلى دور دار، و جرأت دليرى در دلش بيافكن و نيرومندى روزيش نما (تا در كارزار با كفّار سخت بجنگد) و بكمك و يارى (خود) او را يارى فرما، و راهها (احكام جهاد با كفّار و دشمنان) و روشها (ى حضرت رسول- صلّى اللّه عليه و آله-) را باو بياموز (توفيق آموختن باو عطا كن) و در حكم كردن راه درست و سزاوار را باو بنما، و رئاء و خود نمائى (در كردار) را از او بر كنار كن، و او را از انجام كارى براى اينكه مردم بشنوند برهان، و انديشه و ياد و سفر كردن و مانندش را در راه (پسنديده) خود و براى (بدست آوردن رضا و خوشنودى) خويش قرار ده-]