الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٥٥ - دعاى سى و نهم از دعاهاى امام عليه السلام است در درخواست عفو و گذشت و رحمت و مهربانى(از خداى تعالى)

رسوايش مكن، و عفو و گذشت از ايشان را كه بكار بردم و صدقه و بخششى را كه بر ايشان بخشيدم پاكيزه‌ترين بخششهاى بخشندگان و بالاترين عطاهاى تقرّب جويان (بدرگاه خود) قرار ده-] [٣ و مرا از عفو و گذشتم از ايشان بعفوت، و از دعا و درخواستم (درباره آمرزش) براى آنان برحمتت عوض (پاداش) عطا فرما تا هر يك از ما بوسيله احسان تو (در دنيا و آخرت) نيكبخت شود، و هر كدام از ما بسبب نعمتت (پاداش بمن و آمرزش آنان، از بدبختى) رهائى يابد-] [٤ بار خدايا هر بنده‌اى از بندگانت كه از من عقوبت و شكنجه‌اى يافته، يا از جانب من آزارى باو رسيده، يا از من يا بوسيله من ستمى باو رخ داده و حقّ او را از دست داده و دادخواهى از حقّش را از ميان برده باشم، پس بر محمّد و آل او درود فرست، و او را از توانگرى خود از من خوشنود ساز، و از جانب خويش حقّ او را بى‌كم و كاست عطا فرما-]