الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٨٣ - دعاى هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است در پناه بردن(بخداى تعالى) از سختيها و بدى اخلاق و كردارهاى نكوهيده

بآن علم ندارى مرو «تا نشنوى مگو شنيدم، تا نبينى مگو ديدم، تا ندانى مگو دانستم» كه گوش و چشم و دل همه پرسيده ميشوند «از گوش ميپرسند چه شنيدى و براى چه شنيدى؟ از چشم چه ديدى و براى چه ديدى؟ از دل چه دانستى و براى چه دانستى؟» مفضّل ابن يزيد گفت: حضرت صادق عليه السّلام فرمود: تو را از دو خصلت باز ميدارم كه در آن دو مردان تباه شدند: يكى آنكه خدا را از روى نادرستى بپرستى، و ديگر اينكه از روى نادانى براى مردم فتوى داده حكمى بيان نمائى، و حضرت باقر عليه السّلام فرمود: هر كه ندانسته و بى رستگارى بين مردم فتوى دهد ملائكه رحمت و فرشتگان عذاب او را لعن نمايند و گناه عمل كننده بفتواى او بر او است، و زرارة ابن اعين گفت: از حضرت باقر عليه السّلام پرسيدم: حقّ خدا بر بندگان چيست؟ فرمود: اينكه بگويند آنچه ميدانند و باز ايستند از آنچه نميدانند)-] [٥ و پناه ميبريم بتو از غشّ (خيانت و نماياندن خلاف آنچه در درون است) يا كسى را قصد كنيم (رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: هر كه بخوابد و در دل او براى برادر مؤمنش غشّ باشد در خشم خدا خوابيده و تا بصبح چنين باشد، و اگر با اين حال بميرد بر غير دين اسلام مرده، و هم آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله فرمود: من غشّ مسلما في بيع او شراء فليس منّا يعنى هر كه با مسلمانى در فروش و خريد غشّ نمايد از ما نخواهد بود) و در كردارهامان خود پسند باشيم (حضرت صادق عليه السّلام فرمود:

خدا ميدانست كه گناه براى مؤمن بهتر از عجب است، و اگر چنين نبود هيچگاه او را بگناه آزمايش نمى‌نمود) و آرزوهامان را دراز گردانيم-] [٦ و پناه ميبريم بتو از بدى راز نهفته در دل (حضرت صادق عليه السّلام فرمود: بنده‌اى نيست كه خير و نيكى را پنهان كند پس روزها ميگذرد تا اينكه خدا براى او خيرى آشكار سازد، و بنده‌اى نيست كه بدى پوشيده نمايد پس روزها ميگذرد تا اينكه خدا براى او شرّى هويدا گرداند)