الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٨٠ - دعاى چهل و سوم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه بهلال و ماه نو نگاه مي كرد

[٤ از خدائى كه پروردگار من و پروردگار تو و آفريننده من و آفريننده تو و تقدير كننده من و تقدير كننده تو و صورت بخشنده من و صورت بخشنده تو است درخواست مينمايم كه بر محمّد و آل او رحمت و درود فرستد، و تو را ماه بركت و نيكى گرداند كه روزها آن بركت را از ميان نبرد (بلكه هر روزى بر اثر بجا آوردن كارهاى شايسته از روز ديگر نيكوتر باشد) و ماه با طهارت و پاكى كه گناهان، آن را چركين نسازد (چنان ماهى كه از اعضاء و اندام كارهاى ناشايسته سر نزند)-] [٥ ماه ايمنى از آفت‌ها و تباهيها و سلامتى و بى‌گزندى از بديها (كبر، حسد، حرص، غرور، حبّ مال و مانند آنها): ماه سعادت و نيكبختى كه نحوست و بد اخترى در آن راه نيابد، و ماه بركت كه سختى در زندگى با آن نباشد، و ماه آسانى كه دشوارى با آن ممزوج و درهم نشود، و ماه خير و نيكى كه بدى با آن آميخته نگردد، ماه ايمنى (از شيطان و هواى نفس) و ايمان (گرويدن بخدا و رسول و اوصياء آن حضرت- عليهم السّلام-) و نعمت و احسان و سلامتى و اسلام (فرمانبرى از آنچه دستور داده‌اند)-]