الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٦١ - دعاى چهل و هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است روز اضحى و روز جمعه

محمد و آل او درود فرستى-] [٢ و بار خدايا پروردگار ما تو را است تسلط و پادشاهى (حقيقى، چون مبدء و پديد آورنده هر چيز توئى، و پادشاهى ديگرى از جانب تو است) و مر تو را است حمد و سپاس (زيرا هر نعمتى را تو عطا فرموده‌اى، و حمد ديگرى از جهت آنست كه نعمت تو بر دست او روان گشته) خدائى جز تو نيست، خداى بردبار (در كيفر گناهكاران شتاب نميكنى) بزرگوار مهربان بسيار نعمت دهنده داراى عظمت و احسان، پديد آورنده آسمان‌ها و زمين، از تو درخواست مينمايم كه هر گاه ميان بندگان خود كه با ايمانند خير و نيكى يا تندرستى يا بركت و فراوانى يا هدايت و رستگارى يا عمل بطاعت و فرمانبرى از خويش، يا خيرى را كه بسبب آن بر ايشان منت مينهى و آنان را بسويت راهنمائى ميكنى، يا براى آنها در درگاهت درجه و پايه‌اى بلند ميگردانى، يا بوسيله آن نيكى‌اى از نيكى دنيا و آخرت باينان عطاء مينمائى، قسمت كنى نصيب و بهره مرا از آن بسيار گردان (جمله آن توفر حظى و نصيبى منه در بيشتر نسخ خطى و چاپى نيست، بنا بر اين از قرينه كلام و آنچه بيان دلالت بر آن دارد دانسته ميشود كه مضمون اين جمله يا مانند آن در نظر گرفته شده است)-]