الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٦٠ - دعاى چهلم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه خبر مرگ كسى باو مي رسيد يا ياد مردن مي نمود

دعاى چهلم از دعاهاى امام عليه السّلام است هنگاميكه خبر مرگ كسى باو ميرسيد، يا ياد مردن مينمود:

[١ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را از آرزوى دراز باز دار (چون آرزوى دراز آخرت را از ياد ميبرد و بر اثر آن انسان بدبخت ميگردد، در نهج البلاغه است حضرت امير المؤمنين- عليه السّلام- فرموده:

ايّها النّاس انّ اخوف ما اخاف عليكم اثنان: اتّباع الهوى و طول الامل، فامّا اتّباع الهوى فيصدّ عن الحقّ، و امّا طول الامل فينسى الاخرة يعنى اى مردم ترسناكترين چيزيكه از ابتلاى شما بآن ميترسم دو چيز است: اوّل پيروى از هواى نفس، دوّم آرزوى بيشمار، امّا پيروى از هواى نفس شخص را از راه حقّ باز ميدارد، و آرزوى بيحساب آخرت را از ياد ميبرد) و با كردار راست و درست (بطوريكه واجب است) آرزو را از ما دور گردان تا اينكه تمام كردن ساعتى را پس از ساعتى دور يافتن روزى را پس از روزى و پيوستگى نفسى را بنفسى و در پى آمدن گامى را در پى گامى آرزو نكنيم-] [٢ و ما را از فريب آرزو سلامت و بى‌گزند و از بديهايش ايمن فرما، و مرگ را در جلو ما بر پا دار (آنى آن را از ياد ما مبر) و ياد كردن ما آن را روزى پس از روزى (يا روزى پس از روزهائى) قرار مده (ما را توفيق ده تا هميشه بياد آن باشيم، و روزى آن را از ياد مبريم كه مستلزم كوتاهى آرزو و كوشش در عبادت و بندگى و چشم پوشى از دنيا و كالاى آن درد آوردن بآخرت است)-]