الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١١ - در بيان كسانيكه صحيفه از آنها روايت شده

يعنى خدا هر چه خواهد نابود و هر چه را خواهد پايدار ميكند و اصل كتاب «لوح محفوظ كه احوال آفريدگان در آن ثابت ميباشد» نزد او است) اى متوكّل محقّقا خداى عزّ و جل اين كار (ترويج دين و شريعت يا خونخواهى امام حسين عليه السّلام) را بوسيله ما تأييد نموده و دانش و شمشير را بما داده و اين هر دو براى ما فراهم آمده، و بعموزادگان ما تنها علم داده شده-] [١٦- گفتم: فدايت گردم من مردم را مى‌بينم رغبتشان بپسر عمويت جعفر- عليه السّلام- از تو و پدرت بيشتر است-] [١٧ گفت: عموى من محمّد ابن على و پسرش جعفر- عليهما السّلام- مردم را بزندگى ميخوانند و ما آنان را بمرگ دعوت مينمائيم-] [١٨ گفتم: اى پسر رسولخدا ايشان داناترند يا شما؟

پس زمانى دراز چشم بزمين افكند (انديشه مينمود كه مراد متوكل چيست؟ ميداند و ميپرسد تا اعتقاد يحيى را در باره حضرت صادق و پدرش حضرت باقر عليهما السّلام بداند، يا چون نميداند ميپرسد، و يا استفهام و پرسش او از روى توبيخ و سرزنش است) پس از آن سربلند كرده گفت: همه ما را علم و دانش (بامر بمعروف و نهى از منكر و سائر احكام) هست جز آنكه ايشان ميدانند آنچه را كه ما ميدانيم و ما نميدانيم آنچه را كه آنان ميدانند (و اينكه نفرموده:

آنها داناترند براى آنست كه خود را نسبت بعمو و عموزاده‌اش در باره حقائق و علوم الهيّه نادان ميدانست)-] [١٩- سپس بمن گفت: چيزى از پسر عمويم ضبط كرده‌اى؟ گفتم: آرى-]