الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٦٥ - دعاى چهل و هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است روز اضحى و روز جمعه

داده‌اى ربودند (غصب كرده بظلم و ستم گرفتند، عبد الله بن دينار گفته: حضرت باقر- عليه السلام- فرمود: اى عبد الله در هر عيد اضحى و فطر كه مخصوص مسلمانان است حزن و اندوه آل محمد تازه ميگردد، گفتم چرا چنين است؟ فرمود: براى آنكه مى‌بينند حق خودشان «امامت و خلافت» در دست ديگران است) و (براى امتحان و آزمايش بندگانت) توئى تقدير كننده براى آن (غصب خلافت) در حاليكه امر و فرمان تو مغلوب نميشود (هر طور مقدر كرده‌اى واقع ميگردد) و از تدبير (قضاء و قدر) قطعى تو هر گونه خواسته باشى و هر زمان و روزگار كه بخواهى در نميگذرد، و توئى تقدير كننده براى آنچه (حكمت اقتضاء ميكند و) تو بآن (از ديگران) داناترى، در آفرينش (يا در قضاء و قدر) و اراده و خواسته‌ات متهم نيستى (گمان ظلم و ستم و نادانى بتو برده نميشود، نا گفته نماند: از جمله و أنت المقدر لذلك معنى جبر توهم نشود، زيرا مقصود از اينكه خداى تعالى آن را تقدير نموده آنست كه صفات و حدود و كيفيات و زمان و مكان و سائر خصوصيات آن را بطوريكه كم و زياد نميشود تعيين فرموده، نه آنكه آن را ايجاد نموده تا غصب خلافت بر اثر تقدير او بوده و غصب كنندگان ناچار گشته نتوانند خلاف آن رفتار نمايند، و شايد گفتار امام عليه السلام و پس از آن: غير متهم على خلقك و لا لارادتك اشاره باين نكته باشد، و الله اعلم) تا اينكه (بر اثر غصب خلافت) بر گزيدگان و جانشينان تو شكست خوردند و حقشان از دست رفت، حكم تو را تبديل گشته، و كتاب تو (قرآن مجيد) را دور افتاده، و واجبات را از مقاصد راههاى روشن تو تغيير يافته، و روشهاى پيغمبرت (مستحبات) را ترك شده ميبينند-] [١٠ بار خدايا دشمنان ايشان را از پيشينيان‌