الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٦٤ - دعاى چهل و هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است روز اضحى و روز جمعه

بشفاعت و ميانجيگرى مخلوق و آفريده‌اى كه باو اميد داشته باشم جز شفاعت محمد و اهل بيت و خويشان او (حضرت زهراء و ائمه معصومين عليهم السلام) كه بر او و ايشان درود تو باد، بسوى تو نيامده‌ام-] [٧ بدرگاه تو آمده‌ام در حاليكه بگناه و بد كردن بخود اعتراف دارم، بدرگاه تو آمده‌ام در حاليكه آن عفو و گذشت بزرگت را اميدوارم كه بسبب آن از گناهكاران گذشتى، سپس طول و بسيارى ايستادگيشان بر گناه بزرگ تو را باز نداشته از اينكه بر ايشان رحمت و آمرزش احسان نمائى-] [٨ پس اى كسيكه رحمت و مهربانى او فراخ (مؤمن و كافر را فرا گيرد) و عفو و گذشتش بزرگ (بسيار) است، اى عظيم و بزرگوار (كه عقول بكنه ذات مقدسه‌ات پى نبرد) اى كريم و بخشنده، بر محمد و آل محمد درود فرست، و برحمت و مهربانيت بر من احسان فرما، و بفضل و نيكيت بر من مهربان باش، و با آمرزشت بر من گشايش ده-] [٩ بار خدايا اين مقام و جايگاه (نماز عيد و جمعه بجا آوردن، يا مقام امامت و خلافت) براى خلفاء و جانشينان و برگزيدگان تو (ائمه معصومين عليهم السلام) است، و (دشمنان دين مانند خلفاى بنى اميه) جاهاى امناء و درستكاران تو را در درجه و پايه بلندى كه ايشان را بآن اختصاص و برترى‌