الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٣٢ - دعاى بيستم از دعاهاى امام عليه السلام است در(درخواست توفيق براى) خوهاى ستوده
[٧ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و درباره من تغيير ده دشمنى سخت دشمنان را بدوستى، و رشك بردن سركشان از حقّ را بمحبّت، و بد گمانى نيكان را باطمينان، و دشمنى آشنايان را بدوستى، و بد رفتارى خويشان را بخوشرفتارى، و خوار گردانيدن نزديكان را بيارى كردن، و دوستى مدارا كنندگان (دوستان ظاهرى) را بدوستى واقعى، و اهانت آميزش كنندگان را بآميزش نيك، و تلخى ترس از ستمكاران را بشيرينى ايمن بودن (از ايشان)-] [٨ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و براى من بر كسيكه بمن ستم كند دستى (توانائى جلوگيرى از ستم) و بر آنكه زد و خورد و گفت و شنود نمايد زبانى (حجّت و برهانى) و بر آنكه دشمنى كند فيروزى قرار ده، و بمن بر آنكه دربارهام حيله كند (در برابر آن) مكر و فريبى، و بر آنكه بر من مسلّط شود توانائى، و بر آنكه مرا دشنام دهد تكذيبى (گفتن باينكه دروغ گفتى) و از آنكه مرا ميترساند سلامتى ببخش، و بفرمانبرى آنكه مرا براه راست آورد (معلّم علوم دينى) و پيروى كسيكه مرا (براه حقّ) راهنمائى نمايد (پيشوايان دين) توفيقم ده-]