الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٩٨ - دعاى چهل و پنجم از دعاهاى امام عليه السلام است در باره وداع و بدرود ماه رمضان

آن حضرت را در باره امّت و درخواست مؤمنين را در باره يارانشان ميپذيرد) نور ايشان پيش روى آنها و از سمت راستشان ميرود (بر اثر طاعت و بندگيشان در دنيا در جلو و سمت راست روشنائى براى آنان ميتابد كه در آن روشنائى بسوى بهشت ميروند، يا «چنانكه از حضرت صادق- عليه السّلام- روايت شده:» پيشوايان مؤمنين روز قيامت در جلو و سمت راست آنها ميروند تا ايشان را ببهشت در آورند) ميگويند: پروردگار ما نور ما را كامل گردان (اين در خواست نسبت بتفاوت نورهاى آنها است بر حسب اعمالشان در دنيا) و ما را بيامرز (از آنچه باعث كامل نشدن نور ما است در گذر) زيرا تو بر هر چيز توانائى. پس بعد از گشودن در و بپا داشتن راهنما عذر و بهانه كسيكه از آمدن بآن منزل و جايگاه (بهشت جاويد، با جور بودن وسائل) غافل و بيخبر باشد چيست؟!-] [١٢ و توئى آنكه در داد و ستد با بندگان و پيشنهاد كالا در بهاى آن بر خود افزوده‌اى (بيش از آنچه كه سزاوارند ميدهى) ميخواهى در تجارت كردنشان با تو سود برند، و در كوچ كردن بسوى تو و افزونى يافتن از جانب تو رستگار شوند، پس (از اين رو)- تو خود كه نامت با بركت و احسان است و (از مانند بودن بآفريده شدگان) برتر و منزّه و پاكى- فرموده‌اى (در قرآن كريم «س ٦ ى ١٦٠» مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها، وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى‌ إِلَّا مِثْلَها): هر كه كار نيكو بجا آورد مزد او ده برابر خواهد بود، و هر كه كار بد كند جز مانند كار بدش كيفر داده نميشود-] [١٣ و فرموده‌اى (قرآن مجيد