الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٤٧ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

در عبادت را بآن، بندگان فرمانبران قرار داده‌اى، و بوسيله آن سهل انگاران (طاعت و فرمانبرى) را (از عذاب) نجات داده‌اى-] [٩٣ و مرا پناه ده (نگهدارى فرما) از آنچه (گناهانيكه) از (رحمت و پاداش) تو دورم ميگرداند، و ميان من و بهره‌ام از جانب تو جلوگير شود، و از آنچه (روا شدن خواسته‌ها كه) نزد تو قصد مينمايم بازم دارد-] [٩٤ و راه نيكوهاى بسويت (بندگيت) و پيشى گرفتن بآنها را از آنجا كه تو امر كرده‌اى، و حرص و آز در آنها را بآنچه تو خواسته‌اى برايم آسان گردان (چنان كن كه در نظرم سخت و دشوار نيايد)-] [٩٥ و مرا با كسانيكه هلاك مينمائى و آنان سبك شمارند و اهتمام ندارند آنچه (عذابى) را كه تهديد نموده‌اى هلاك مساز-] [٩٦ و با كسانيكه تباه ميسازى و ايشان دشمنى تو را ميطلبند (خلاف امر و نهيت رفتار ميكنند) تباه مگردان-] [٩٧ و با كسانيكه درهم ميشكنى (بسختترين كيفر گرفتارشان ميكنى) و آنها از راههاى تو بيرون روند (بگفتار پيغمبر و ائمه معصومين- عليهم السلام- گوش ندهند) درهم مشكن-] [٩٨ و از گردابها و سختيهاى بلاء و از كامها و گلوگيرهاى گرفتارى رهائى و از مؤاخذه (بر اثر بدكردارى در زمان) مهلت دادن پناهم ده (توفيق بندگى عطا فرما كه هنگام مهلت داشتن مرتكب گناهى نشده كه بعذاب گرفتار گردم)-]