الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٤٠ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه
[٦٥ و بر ايشان و بر جانهاشان درود فرست، و كارشان (گفتار و كردارشان) را بر تقوى و پرهيزكارى فراهم نما، و احوالشان را اصلاح فرما، و توبه آنان را بپذير، زيرا تو بسيار توبه پذير و مهربان و بهترين آمرزندگانى (چون سيّئه و بدى را بحسنه و نيكى تبديل مينمائى) و ما را بسبب رحمت و مهربانيت در سراى سلامت و بىگزند (بهشت) با ايشان قرار ده، اى مهربانترين مهربانان-] [٦٦ بار خدايا اين روز عرفه روزى است كه آن را شريف و گرامى و بزرگ داشتهاى، و رحمتت را در آن گسترده، و عفوت را انعام نموده، و عطايت را در آن بسيار كرده، و بسبب آن بر بندگانت تفضّل و احسان فرمودهاى (حضرت علىّ ابن الحسين- عليهما السّلام- فرموده: رسول خدا- صلّى اللّه عليه و آله- در حجّة الوداع «آخرين حجّى كه آن حضرت در سال دهم هجرت بجا آورد» چون بعرفه توقّف نمود و خورشيد ميخواست غروب نمايد فرمود: اى بلال بمردم بگو: خاموش شده بشنوند، پس چون مردم خاموش گشته گوش دادند، رسول خدا فرمود: پروردگار شما در اين روز بر شما نعمت داده نيكو كارتان را آمرزيد، و نيكوكارتان را در بدكارتان شفيع و ميانجى گردانيد، پس آمرزيده شده پراكنده شويد)-] [٦٧ بار خدايا و من آن بنده تو هستم كه پيش از آفرينش و پس از آفرينشت او را نعمت دادى (نعمتهاى پيش