الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٣٨ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

و بازويش را توانائى بخش (او را كمك فرما) و بديده (مراقبت) خود رعايت و حفظش كن، و بنگهداريت نگهدارش، و بفرشتگانت (در هر زمان يا هنگام جهاد چنانكه جدّش رسولخدا- صلّى اللّه عليه و آله- را در جنگ بدر يارى كردند) ياريش نما، و بلشگر و سپاهت (مؤمنين و جهاد كنندگان در راهت) كه غلبه كننده‌ترين (لشگرها) اند كمكش فرما-] [٦٢ و كتاب خود (محكم، متشابه، مجمل، مفصل، ناسخ و منسوخ قرآن و خواندن آن را چنانكه فرود آمده و نگهداريش را از فساد و تباهى) و احكام و راهها (ى هدايت و رستگار) يت و روشهاى پيغمبرت را- درودهايت بار خدايا بر او و آل او باد- بوسيله او بپا دار (آشكار ساز) و آنچه از نشانه‌هاى دينت (احكام و دستورهايت) را كه ستمكاران ميرانده‌اند (پشت سر انداخته طبق آنها رفتار نميكنند) بسبب او زنده گردان (هويدا ساز) و زنگ (فساد و تباهكارى) ستم (ستمكاران) را از طريقه و راهت (و نيت) باو بزداى، و بوسيله او سختى را از راهت (توانا نبودن بهدايت و راهنمائى مردم را بسوى آن كه بواسطه تسلّط و غلبه ستمكاران رخ داده) دور ساز، و بسبب او عدول كنندگان از راه خود (اسلام) را از ميان بردار، و باو آنان را كه براى راه راست تو اعوجاج و كجى ميطلبند (در ميان مردم شبهات و تأويلات باطله القاء مينمايند تا آنها را گمراه نمايند) نيست و نابود گردان-] [٦٣ و ولىّ خود (امام زمان) را براى‌