الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٣٦ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

[٥٩ اى پروردگار بر ايشان درود فرست هموزن عرش خود و آنچه زير عرش است (همه عالم) و مقدار آنچه آسمان‌هايت و آنچه در بالاى آنها است را پر گرداند، و مقدار شماره زمينهايت و آنچه در زير آنها و ميان آنها است (مقصود بسيارى يا بزرگى پاداش درود است يعنى اگر جسم بود همانا باندازه‌اى باشد كه آسمان‌ها و آنچه در بالاى آنها است و زمينها و آنچه در زير و ميان آنها است را پر سازد، و ظاهر فرمايش امام- عليه السّلام-: و عدد ارضيك تعدّد و بسيارى زمين است، چنانكه در قرآن كريم «س ٦٥ ى ١٢» است: اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَ‌ يعنى خدا كسى است كه هفت آسمان را خلق نمود و مانند آن هفت زمين را آفريد و ظاهر اين آيه دلالت دارد باينكه زمين مانند آسمان‌ها هفت است چون فرموده: و زمين را مانند آسمان‌ها بيافريد، و مانند بودن در عدد و شماره است نه در كيفيّت و چگونگى، زيرا كيفيّت آسمان خلاف كيفيّت زمين است، و در قرآن مجيد آيه‌اى كه دلالت كند زمين مانند آسمان‌ها هفت است جز اين آيه نيست، و گفته شده: مراد از هفت زمين هفت طبقه زمين است كه هر طبقه‌اى بالاى طبقه ديگر قرار گرفته، و اللّه اعلم) دروديكه ايشان را بكمال قرب بتو رساند، و براى تو و ايشان خوشنودى، و هميشه بمانندهاى آن درودها پيوسته باشد-] [٦٠ بار خدايا تو دين خود (اسلام) را در هر زمان و روزگارى بوسيله امام و پيشوائى (يكى از ائمّه معصومين عليهم السّلام) كه او را براى (گمراهان) بندگانت علامت (راهنما) و در شهرهايت نشانه (راه حقّ) بر پا داشته‌اى، تأييد و كمك كرده‌اى پس از آنكه پيمان (دوستى) آن امام را بپيمان (بدوستى) خود پيوسته،