به هیچ وجه مدرکی ارائه نمی‌دهد و چیزی نقل نمی‌کند که روشن گردد آیا اشراق‌ افلاطونی چیزی است که از راه مجاهدت نفس و تصفیه آن پیدا می‌شود و یا همان است که مولود یک عشق به زیبائی است . تحقیق بیشتر نیازمند به‌ مطالعه مستقیم در همه آثار افلاطون است .
در مورد فیثاغورس شاید بتوان قبول کرد که روش اشراقی داشته است و ظاهرا این روش را از مشرق زمین الهام گرفته است . راسل که روش افلاطون‌ را اشراقی می‌داند مدعی است که افلاطون در این جهت تحت تأثیر فیثاغورس‌ بوده است .
در میان آراء و عقائد افلاطون ، خواه او را از نظر روش اشراقی بدانیم‌ یا نه ، سه مسأله است که ارکان و مشخصات اصلی فلسفه افلاطون را تشکیل‌ می‌دهد و ارسطو در هر سه مسأله با او مخالف بوده است .
١ - نظریه مثل : طبق نظریه مثل ، آنچه در این جهان مشاهده می‌شود ، اعم‌ از جواهر و اعراض ، اصل و حقیقتشان در جهان دیگر وجود دارد و افراد این‌ جهان به منزله سایه‌ها و عکسهای حقایق آن جهانی می‌باشند . مثلا افراد انسان‌ که در این جهان زندگی می‌کنند همه دارای یک اصل و حقیقت در جهان دیگر هستند و انسان اصیل و حقیقی ، انسان آن جهانی است . همچنین سایر اشیاء .
افلاطون آن حقایق را " ایده " می‌نامد . در دوره اسلامی

[١] برای مطالعه فلسفه فیثاغورسی رجوع شود به جلد دوم ملل و نحل‌ شهرستانی و جلد اول تاریخ فلسفه برتراند راسل .