گفتیم کسانیکه ارزش منطق ارسطویی را نفی کرده‌اند ، یا فایده‌اش را نفی‌ کرده‌اند و یا صحتش را . ما نخست به منشأ مفید بودن منطق می‌پردازیم . ایرادهایی که از این راه وارد کرده‌اند عبارت است از : ١ - اگر منطق مفید بود می‌بایست علماء و فلاسفه‌ای که مجهز به این منطق‌ بوده‌اند اشتباه نکنند و خودشان هم با یکدیگر اختلاف نداشته باشند ، و حال‌ آن که می‌بینیم همه آنها اشتباهات فراوان کرده‌اند و به علاوه آراء متضاد و متناقضی داشته‌اند . پاسخ این است که اولا منطق عهده‌دار صحت صورت و شکل قیاس است نه‌ بیشتر . منشأ خطای بشر ممکن است موارد اولیه‌ای باشد که قضایا از آنها تشکیل می‌شود ، و ممکن است آن مواد اولیه درست باشد و منشأ خطا نوعی‌ مغالطه باشد که در شکل و نظم و ساختمان فکر به کار رفته است . منطق - همانطوری که از تعریفش که در درسهای اول