بعدها در میان برخی از متفلسفان جدید این اشتباه لفظی و ترجمه‌ای منجر به یک اشتباه معنوی شد . گروه زیادی از اروپائیان کلمه ( مابعد الطبیعه‌ ) را مساوی با ماوراء الطبیعه پنداشتند و گمان کردند که موضوع این علم‌ اموری است که خارج از طبیعت‌اند و حال آن که چنانکه دانستیم موضوع این‌ علم شامل طبیعت و ماوراء طبیعت و بالاخره هر چه موجود است می‌شود . به‌ هر حال این دسته به غلط این علم را چنین تعریف کردند : متافیزیک علمی است که فقط درباره خدا وامور مجرد از ماده بحث می‌کند.

فلسفه در عصر جدید

چنانکه می‌دانیم نقطه عطف در عصر جدید نسبت به عصر قدیم که از قرن‌ شانزدهم آغاز می‌شود و به وسیله گروهی که در رأس آنها دکارت فرانسوی و بیکن انگلیسی بودند صورت گرفت این بود که روش قیاسی و عقلی در علوم‌ جای خود را به روش تجربی و حسی داد . علوم طبیعی یکسره از قلمرو و روش‌ قیاسی خارج شد و وارد حوزه روش تجربی شد . ریاضیات حالت نیمه قیاسی و نیمه تجربی به خود گرفت . پس از این جریان این فکر برای بعضی پیدا شد که روش قیاسی به هیچ وجه‌ قابل اعتماد نیست . پس اگر علمی در دسترس تجربه و آزمایش عملی نباشد و بخواهد صرفا از قیاس استفاده کند ، آن علم اساسی ندارد ، و چون علم‌ مابعد الطبیعه چنین است یعنی ،