هم در جهان اسلام و هم در جهان اروپا ، بسیار کسان ارزش منطق را یا از نظر صحت و یا از نظر مفید بودن نفی کرده‌اند . در جهان اسلام در میان عرفا ، متکلمین ، محدثین از این کسان می‌بینیم . از آن میان از ابوسعید ابوالخیر ، سیرافی ، ابن تیمیه جلال الدین سیوطی ، امین استرآبادی باید نام برد . عرفا به طور کلی " پای استدلالیان را چوبین می‌دانند " . آنچه از ابوسعید ابوالخیر معروف است ایراد " دور " است که بر شکل اول وارد کرده و بو علی به آن جواب داده است ( ما بعدا آن را نقد و تحلیل خواهیم کرد ) . سیرافی هر چند شهرت بیشترش به‌ علم نحو است اما متکلم هم هست . ابوحیان توحیدی در کتاب " الامتاع‌ والمؤانسه " مباحثه عالمانه او را با " متی ابن یونس " فیلسوف مسیحی‌ در مجلس دیو ابن الفرات درباره ارزش منطق نقل کرده است ، و محمد ابوزهره در کتاب " ابن تیمیه " آن را بازگو نموده است . خود ابن‌ تیمیه که از فقها و محدثین بزرگ اهل تسنن و پیشوای اصلی وهابیه به شمار می‌رود کتابی دارد به نام " الرد علی المنطق " که چاپ شده است . جلال الدین سیوطی نیز کتابی دارد به نام " صون المنطق والکلام عن المنطق‌ والکلام " که در رد علم منطق و علم کلام نوشته است . امین استرآبادی که‌ از علمای بزرگ شیعه و رأس اخباریین شیعه و معاصر با اوایل صفویه است ، کتابی دارد به نام " فوائد المدینه " . در فصل یازدهم و دوازدهم آن‌ کتاب بحثی دارد درباره بی‌فایده بودن منطق . در جهان اروپا نیز گروه زیادی بر منطق ارسطو هجوم برده‌اند . از نظر بعضی این منطق آنچنان منسوخ است که هیئت