اين اثر توسّط امام نجم الدّين محمود بن محمّد بن على راوندى (تولد، بين سال‌هاى ٥٧٧ تا ٥٨٥) به فارسى برگردانيده شده است كه داراى نثرى شيوا و جذّاب است و يكى از ارزشمندترين سيره‌هاى رسول اكرم اسلام در زبان فارسى به شمار مى‌رود.
در اين كتاب، ب
پژوهشى در مقتل‌هاى فارسى ٥٣ ١٧. سلك السلوك ..... ص : ٥٣
ه مناسبت‌هاى مختلف از حسين بن على (ع) با عظمت ياد شده است كه براى نمونه به نقل سه مورد آن بسنده مى‌كنيم:
روايت كرده‌اند كه رسول- عليه السلام- نشسته بود. حسن و حسين مى‌آمدند. چون رسول (ع) ايشان را بديد و پيش ايشان باز رفت و هر دو را بر دوش خود نشاند و گفت: نيكا مركب كه از آن شما است و نيكا نشينندگان كه شماايد و پدر شما بهتر از شما است. «١»
آورده‌اند كه چون حسين بن على را- رضى اللَّه عنهما- بكشتند و عبداللّه بن عباس (ص) نوشته‌اى به يزيد بن معاويه نوشت و مضمونْ آن بود كه من اميد مى‌دارم كه خداى تعالى ترا مهلت ندهد، پس از آن كه فرزند رسول (ع) را بكشتى و ترا در دنيا عمر اندك مانده باشد تا ترا بگيرد گرفتنى سخت، و ترا از دنيا بيرون برد خوار و بزه‌مند. پس كشتن حسين را (ص) سبب زوال ملك ايشان بود. «٢»
ابن عبّاس روايت كرده است از رسول (ع) كه گفت: جبرئيل گفت مرا كه خداى تعالى بكشت به خون يحيى بن زكريّا هفتاد هزار شخص را. و بخواهد كشت به خون پسر دختر تو- حسين بن على- هفتاد هزار را و هفتاد هزار را. جعفر بن محمّد الصّادق روايت مى‌كند از پدر خويش كه نوحه كردند بر قتل حسين بن على سه سال هر روز، و در آن روز كه آن واقعه افتاد و جماعتى بزرگان: واثلة بن الاسقع و مروان بن الحكم و المسور بن مخرمه و چند مشايخ از اصحاب رسول (ع) مى‌آمدند، در خفيه مى‌آمدند ونوحه مى‌شنيدند كه بر حسين مى‌كردند. «٣»
٩. النّقض‌
عالم بزرگوار شيعى عبد الجليل قزوينى رازى اثر گرانسنگ «النّقض» را در نقد و ردّ كتاب «بعض فضايح الرّوافض» تأليف كرد و اكنون از كتب مهمّ و معتبر شيعى در زبان فارسى به‌