٢- سنّت رسول خدا.
٣- مطالبه خون حسين (ع) و خون‌هاى اهل‌بيت (ص).
٤- دفاع از ضعيفان. «١»
٢- ٢٠. بررسى محتوايى «قصّه كربلا»
در اين مقتل پارسى، مستندات هر يك از مطالبى كه مؤلّف عنوان مى‌كند، در پاورقى مى‌آيد و اين از نقاط قوّت آن به شمار مى‌رود، هر چند هر از گاه در انتخاب مطالب، نقل صحيح‌ترين اقوال رعايت نشده، ولى اين موارد نادر است. مؤلّف در تأليف اين مقتل از متون روايى و تاريخى بسيارى سود جسته است، از قبيل: ارشاد شيخ مفيد، انساب الاشراف، تاريخ يعقوبى، كامل ابن اثير، تاريخ طبرى، الاستيعاب، الامامة و السّياسة، سفينة البحار، العقد الفريد، مروج الذّهب، جلاء العيون شبّر، البداية و النّهاية، مقتل الحسين مقرّم، نفس المهموم، مثير الاحزان ابن نما، مناقب ابن شهر آشوب، حياة الامام الحسين، تنقيح المقال، بحار الانوار، كافى، مقتل الحسين خوارزمى، الاخبار الطّوال، دلائل الامامة، الملهوف، سير اعلام النّبلاء، الكُنى والالقاب، ابصار العين، مقاتل الطّالبين، الفتوح، ناسخ التّواريخ، الشّهيد مسلم بن عقيل مقرّم، المعارف، تجارب الامم، اثباة الهداة، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، تاريخ ابن عساكر، تفسير مجمع البيان، اثبات الوصيّة، وسيلة الدّارين، اسدالغابه و ....
قرائت مؤلّف از فرهنگ عاشورا، قرائت روايى- تاريخى است و شيوه نگارشى اين اثر، روان و قابل استفاده عموم است. ويژگى‌هايى كه مؤلّف در مقدّمه خود براى اين مقتل ذكر كرده‌اند، عبارت است از:
١- ترتيب كتاب بر محور حركت امام حسين (ع) و اهل‌بيت از مدينه تا مدينه.
٢- ذكر نام و مطالبى پيرامون منازلى كه امام (ع) از مكّه تا كربلا از آنها عبور كرده، و بيان برخوردهايى كه امام (ع) با افراد در اين منازل داشته‌اند.
٣- جمع‌آورى و ذكر نام كسانى كه در كربلا با امام (ع) به شهادت رسيدند، بيش از ٧٢ شهيد مشهور.