انوار حسينى. ملّامحمّد حسين غلام، نگاشته ١١٢٣ ق. ترجمه جلد دهم «بحار الانوار» مجلسى است، در سرگذشت حضرت فاطمه، حسن و حسين، به نام شاه سلطان حسين (١١٠٥- ١١٣٥ ق)، در شب عيد رمضان ١١٢٣ بدان آغاز و در ذيقعده ١١٢٣ و تا ١٥ ع ١/ ١١٢٤ جلد يكم آن را به پايان رسانيده است. اين جلد در ٥ «باب» تنها در سرگذشت حضرت فاطمه است. (ص ١٥٥٣).
انوار السّرائر. رضوى حايرى. سيّد ولى فرزند نعمت اللّه، نگاشته ٩٨١ ق/ ١٥٧٤ م. در يك «مقدّمه» در سوگوارى بر حضرت حسين (ع). سپس باب‌ها: ١- در فضايل حضرت حسين، ٥- گريستن ملايك بر آن حضرت، ١٠- ثواب كسى كه تجهيز كند زايران آن حضرت را، ١٥- در آنكه زيارت حضرت گناهان را پاك مى‌كند، ٢٠- زيارت ايشان برابر هزار حج است، ٢٣- فضليت زمين كربلا. آغاز: حمدله. صلات. امّا بعد، اين رساله‌اى است مختصر در ذكر فضايل سبط خير البشر، محرّر اين سطور ... ولىّ بن نعمت اللّه الحسينى الرّضوى. (ص ١٥٥٤).
انوار السّعادة فى ترجمة اسرار الشّهادة. متن از ملّاآقادربندى (د ١٢٨٥ ق/ ٩- ١٨٦٨ م) ترجمه از ميرزا محمد حسين تبريزى (د ١٣٣١ ق/ ٣- ١٩١٢ م). در راز رويداد كربلا. (ص ١٥٥٤).
انوار الشّهادة. كثنوى يزدى، حسن فرزند على (د ١٢٧٩ ق). در رويداد كربلا. درهامش «نور العين» در ١٣٠١ و هامش مراثى بيدل و وصال در ١٣٠٣ چاپ شده است و او جز همنام خود ملّاحسن فرزند محمّد على يزدى نگارنده «مهيج الاحزان» (هف) است. آغاز: الحمد للّه الّذى جعل البلاء تحفة الانبياء و هدية الاوصياء النّجباء. (ص ١٥٥٤)
انيس الذّاكرين. كيوان، ميرزا مهدى كاشانى. سوگوارى. (ص ١٥٥٥).
انيس الذّاكرين. نايينى، هادى به نام فتحعلى شاه (١٢١٢- ١٢٥٠). راز شهادت. (ص ١٥٥٥).
باب النّجات. تبريزى، عبّاس على فرزند حسين، مجلّد ١ و ٢ آن در سوگوارى ديده شده است، يكم را در ١٣١٩ ق و دوم را در ١٣٢٢ ق به انجام رسانده است. آغاز ج ١: سپاس بى قياس ملك اعلام را. آغاز ج ٢: حمد له. (ص ١٥٥٧).
بحر البكاء. تنكابنى، ميرزا محمّد (د ١٣٠٢ ق) فرزند سليمان، در تاريخ و سوگوارى حضرت حسين، از بيرون آمدن از مدينه تا برگشت خاندان به مدينه. (ص ١٥٥٩).