مقدمه مؤلف‌
پس از تأليف «شكوه شعر عاشورا در زبان فارسى» و انتخاب آن به عنوان كتاب سال عاشورايى ١٣٨٠ توسّط هيئت داوران ستاد برگزارى شعر عاشورا در شيراز، پيشنهاد ديگرى از پژوهشكده تحقيقات اسلامى حوزه نمايندگى ولى فقيه در سپاه مبنى بر تحقيقى فراگير پيرامون نثر عاشورا به اين‌جانب ارايه شد كه در پذيرش آن جدّاً مردّد بودم، چرا كه قلم زدن در اين مسير پر رمز و راز و در عين حال دشوار و دامنه‌دار را در توان خود نمى‌ديدم، ولى در نهايت با اتّكال به لطف عميم حضرت بارى- عزّ اسمه- و استظهار به عنايات كريمانه مولى الكونين حضرت اباعبدالله الحسين (ع) آمادگى خود را براى انجام اين امر خطير اعلام كردم.
پژوهشى در مقتل‌هاى فارسى، عنوانى است كه براى اين اثر برگزيده‌ام و در پنج فصل آن را سامان داده‌ام. در فصل اوّل، «كلّياتى درباره مقتل و مقتل‌نگارى» ارايه شده و از «پيشينه مقتل‌نگارى در زبان عربى و فارسى» و نيز «منابع مورد استفاده مقتل‌نگاران» به صورت كوتاه و گذرا سخن به ميان آمده است.
در فصل دوم، «سيماى امام حسين (ع) در نثر كهن پارسى» به تصوير كشيده شده و نمونه‌هايى از مطالب پراكنده‌اى كه در ٢٤ متن كهن پارسى درباره سالار شهيدان آمده، ارايه شده است.
در فصل سوم، «كتابشناسى توصيفى برخى از كتاب‌هاى مربوط به عاشورا» مورد بررسى قرار گرفته و ضمن ارايه برگزيده‌هايى از هر يك از آنها، در حدّ گنجايى مقال به «بررسى محتوايى» اين متون نيز پرداخته شده است. در اين بخش ٣٦ مقتل و متن تاريخى معرّفى شده و انتخاب آنها به گونه‌اى بوده است كه هر يك نماينده قرائتى خاص و يا نگرشى ويژه از رويداد كربلا و فرهنگ عاشورا باشند و گاه نيز از هر قرائتى چند نمونه برگزيده شده است.