پيشگفتار
براى هر يك از قيام‌هاى خودجوش مردمى و نهضت‌هاى رهايى‌بخش كه در حافظه تاريخ كهن بشرى به ثبت رسيده‌اند، مى‌توان آثار و پيامدهايى را برشمرد و با تجزيه و تحليل منطقى و منصفانه آنها احياناً به نتايج نسبتاً قابل قبولى نيز دست يافت، ولى به شهادت تاريخ هيچ يك از اين حركت‌ها، كه گاه به گاه با انگيزه‌هاى مذهبى نيز همراه بوده، تأثيرات شگرف و دامنه‌دار رخداد خون‌نگار كربلا را به همراه نداشته است.
كدام حركت سرنوشت‌سازى را در طول تاريخ بشرى مى‌توان سراغ كرد كه همانند قيام كربلا در ژرفاى وجود انسان‌هاى آزاده نفوذ كرده و كام عطشناك آنان را با زلال جارى خود سيراب كرده باشد و كدام نهضتى را مى‌توان نشان داد كه از اين مسير خطرخيز و سرنوشت‌ساز به درستى عبور كند، ولى رهبران فكرى آن خود را متأثّر از آموزه‌هاى فرهنگ عاشورا و پيام‌هاى انسانى و ماندگار قيام كربلا ندانند؟
خدامحورى، دين‌باورى، ايثار، اخلاص، شجاعت، غيرت، مناعت، استقامت، گذشت، نوع‌دوستى، شهادت‌طلبى، ستم ستيزى و آزادى و آزادگى از مفاهيم كليدى فرهنگ ارزشى عاشورا به شمار مى‌روند و كدام طالب حقيقتى است كه تجلّى تامّ و تمام اين مفاهيم مجرد و ذهنى را به صورت محسوس در شيوه رفتارى شهداى كربلا مشاهده نكند و خود را در طيف جاذبه‌هاى وجودى اين ابرمردان عرصه جانبازى نبيند؟
با اينكه بيش از سيزده قرن از وقوع اين نهضت الهى مى‌گذرد، نه تنها از دامنه تأثيرات شگرف آن در شئون مختلف جامعه بشرى كاسته نشده، بلكه هر روز شاهد حضور بلامنازع و فراگيرتر آثار و پيامدهاى حركت‌آفرين اين رخداد بى‌نظير در عرصه‌هاى اجتماعى، فرهنگى، سياسى و مذهبى در سطح جهانى هستيم و رويكرد جدّى رهبران فكرى انقلاب‌