خون نگار كربلا پرداخته است، كتابى از نظر تبيين فلسفه قيام حسينى و تجزيه و تحليل مقوله‌هاى ارزشىِ اين قيام ماندگار و برشمردن ريشه‌هاى تحريف تاريخ عاشورا به «حماسه حسينى» استاد شهيد مطهّرى (ره) نمى‌رسد و در جاى جاى اين مجموعه ارزشمند، دل‌نگرانى‌هاى اين متفكّر بزرگ جهان اسلام را- كه نشأت گرفته از باورهاى ريشه‌دار دينى اوست- از حضور برخى مطالب واهى و اغراق‌آميز و محرّف در متن ماندگار عاشورا، با تمام وجود احساس مى‌كنيم و بر همّت اين بزرگمرد در پيراستن آن از موضوعات نامعقول و افسانه‌آميز آفرين مى‌گوييم:
حادثه عاشورا و تاريخچه كربلا دو
پژوهشى در مقتل‌هاى فارسى ١٦١ ٢ - ١٥. برگزيده‌هايى از(حماسه حسينى) ..... ص : ١٥٨
صفحه دارد: يك صفحه سفيد و نورانى و يك صفحه تاريك، سياه و ظلمانى كه هر دو صفحه‌اش يا بى‌نظير است و يا كم‌نظير. امّا صفحه سياه و تاريكش از آن نظر سياه و تاريك است كه در آن فقط جنايت بى نظير و يا كم نظير مى‌بينم ... و اينكه جرأت نمى‌كنم كه بگويم حادثه كربلا از نظر زيادى جنايت نظير ندارد، توجّه من يكى به جنگ‌هاى صليبى و جنايت‌هايى است كه مسيحى‌ها در آن مرتكب شدند و يكى هم به جنايت‌هايى است كه همين اروپايى‌ها در اندلس اسلامى مرتكب شدند كه آن هم عجيب است. تاريخ اندلس مرحوم آيتى را كه دانشگاه تهران چاپ كرده است بخوانيد، كتابى است بسيار تحقيقى و آموزنده. در اين كتاب نوشته است: اروپايى‌ها به صد هزار زن و مرد و بچّه اجازه دادند كه هرجا مى‌خواهند بروند، بعد كه اينها راه افتادند، پشيمان شدند و شايد هم از اوّل حقّه زدند كه اجازه حركت دادند، به هر حال تمام اين صد هزار نفر را كشتند و سر بريدند! شرقى، هرگز از نظر جنايت به غربى نمى‌رسد. شما اگر در تمام تاريخ مشرق زمين بگرديد، دو جنايت را، حتّى در دستگاه اموى پيدا نمى‌كنيد: يكى آتش زدن زنده زنده و ديگر قتل عام كردن زنان، ولى در تاريخ مغرب زمين از اين دو نوع جنايت فراوان ديده مى‌شود. زن كشتن در مغرب زمين يك امر شايعى است، هنوز هم باور نكنيد كه اينها روح انسانى داشته باشند. آنچه در ويتنام صورت مى‌گيرد، ادامه روحيّه جنگ‌هاى صليبى و جنگ‌هاى اندلس آنهاست. اين كار كه چند صد هزار نفر را زنده زنده در كوره آتش بگذارند- ولو اين افراد جانى هم باشند- كار مشرق زمينى نيست و از عهده مشرق زمينى چنين جنايتى برنمى‌آيد. اين كار فقط از عهده مغرب زمينى قرن بيستم برمى‌آيد. اين جنايت كه در صحراى سينا ده‌ها هزار سرباز را آب و نان ندهند تا از گرسنگى بميرند براى اينكه اگر اسير بگيرند بايد به آنها نان بدهند! فقط مال غربى است،