در عين قهرمانى است كه در عين حال از نَفحات عشقى لطيف و گذشتى كريمانه معطّر مى‌شود؛ و از طلوع و افول يك آيين و خاموشى و انقياد يك امپراطورى، غبار غم بر انديشه مى‌نشاند و بالاخره قساوت و بى‌رحمى و توحّش دنيا پرستان، زشت‌ترين و كثيف‌ترين جلوه خود را در آن نشان مى‌دهد. كتاب با نثرى روان و زنده نوشته شده است و جملات كوتاه و پر مغز كه از خصوصيات نثر آقاى رهنما است. «١»
مرحوم آيت اللّه حاج ميرزا خليل كمره‌اى، در تقريظى بر اين كتاب، با خطاب به مؤلّف آن مى‌نويسند:
فقط اين را به شما شادباش مى‌گويم كه اين نعمت بر شخص شما هنا و گوارا باد كه اين قلم را در پاى شخصيّت والاى حضرت مولى الكونين ابو عبد اللّه الحسين (ع) انداخته‌ايد و سَرور آزادگان و آزاد مردان جهان، امام خود را به سرورى انتخاب كرده‌ايد و موضوع انديشه قهرمانى خود شناخته‌ايد و صحنه اوقات عمر خود و اطوار فكر خود را با چنين افكار، جواهرنشان كرده‌ايد، و صفحه‌هاى جواهرنشانى كه از بهترين جواهر لؤلؤ و زبرجد و فيروزه و عقيق و ياقوت چيده شود، گرانقيمت‌تر از اين صفحات تابلوهاى جواهرنشان اين كتاب نيست، زيرا جواهرات اين لآلى با خون عزيز حسين (ع) و عزيزان خدا رنگين شده و با آب و رنگ تجزيه عدل و جور آب داده شده است. ولى من خيره از قدرت خلّاقه اين قلم شما هستم كه بعد از اين همه تأليفات بيحدّ و حصر و شمار كه در حقّ حسين (ع) در چهارده قرن نگاشته شده، توانسته‌ايد كتابى بكر و ابتكارى و بديع در همان موضوع از كار چنان درآيد كه شاهكار ابداع باشد، با آنكه به شماره شهور و سنين چهارده قرن درباره امام حسين (ع) كتاب نگاشته شده است. آيا اين قدرت خلاقّه اين قلم نيست؟ حاش للّه! من اگر مى‌خواستم از اين كتاب به طور گلچين انتخاب كنم و فقط درباره آن گلچين سخن بگويم، مى‌ديدم بايد همه كتاب را گلچين كنم، پاى هر جمله‌اى به تمجيد بگويم و روبه‌روى هر فصلى، فصلى باز كنم و برابر كلِّ كتاب، كتابى بنگارم تا از عهده تمجيدِ لايقِ آن برآيم و يا باز برنيايم! «٢»