لشكريان او از حمايت وى و كشته شدن شيعيان حقيقى او در جنگ اوّل بود، زيرا عمده لشكريان خوب مختار، ايرانيانى بودند كه در ركاب احمر بن شميط به استقبال مصعب تا مذار شتافته بودند ... شكست سپاه مختار در اثر خيانت همان عبداللّه بن وهب رئيس ميسره بود كه اگر ايرانيان سوار بودند، بهتر حمله مى‌كردند و افراد بيشترى از دشمن را مى‌كشتند ... مصعب بن زبير چون مختار را كشت، كف دست او را بريد (: مچ دست) و با ميخ به ديوار نزديك مسجد (كوفه) كوبيد! اين كف دست به ديوار بود تا آن كه نوبت به حجّاج رسيد! و چشم او به آن كف بريده افتاد، پرسيد: اين دست كيست؟! گفتند: مختار؛ پس به فرمان حجّاج دست او را آزاد كردند و برداشتند ... طبرى، ورود حجّاج به كوفه را در سال هفتاد و پنج پس از هجرت و كشته شدن مختار را در سال شصت و هفت مى‌داند ... و قبر جناب مختار نزديك قبر حضرت مسلم (ع) است. «١»
بنابر اين نقل بايد، كفِ دست بريده مختار حدود هشت سال بر ديوار نزديك مسجد كوفه خودنمايى كرده باشد و اين نشانه نهايت كينه و شقاوت كوفيان و دشمنان خاندان رسول- سلام اللَّه اجمعين- و زهرچشم گرفتن از شيعيان حسين بن على (ع) است.
١٥. كلّياتى درباره (حماسه حسينى)
اثر ارزشمند (حماسه حسينى) در دو جلد به قطع وزيرى شامل سخنرانى‌ها و يادداشت‌هاى استاد شهيد مطهّرى درباره واقعه خون‌نگار كربلا است. جلد اوّل آن حاوى سخنرانى‌ها و جلد ديگر يادداشت‌هاى استاد را در بر مى‌گيرد.
اين كتاب داراى هفت فصل است:
فصل اوّل: حماسه حسينى كه حاوى سه سخنرانى از استاد شهيد با همين عنوان است كه در حدود سال ١٣٤٧ ه. ش برابر با محرّم ١٣٨٨ ه. ق در حسينيه ارشاد ايراد نموده‌اند.
فصل دوّم: شامل سخنرانى‌هاى استاد شهيد در فروردين ماه ١٣٤٨ مطابق با محرّم سال ١٣٨٩ است كه با عنوان «تحريفات در واقعه تاريخى كربلا» در حسينيه ارشاد ايراد شده است.
فصل سوم: با عنوان (ماهيّت قيام حسينى)، شامل سخنرانى‌هاى استاد شهيد در سه جلسه در كانون توحيد تهران است. سلسله سخنرانى‌هاى استاد در اين كانون با عنوان (مسأله‌