اين كار (: عزادارى) تهديد دشمن و تقبيح كار آنها است. تحسين اين دسته (: شهداى كربلا) و تشويق به اين نوع كار، و تقبيح آن دسته و ايجاد نفرت نسبت به آن نوع كار است. «١»
استاد شهيد مطهّرى در تبيين برخى از مطالب انتقادى مؤلّف (لؤلؤ و مرجان) از شيوه علمى و منطقى سود مى‌جويد و به نقل از (لؤلؤ و مرجان) مى‌نويسد:
مسعودى كه شيعه است و معاصر كلينى است در اثبات الوصيّة عدد كشتگان (به دست) امام را به ١٨٠٠ تن رسانده است، آن هم به عبارت: «وَ رُوِىَ انَّهُ قَتَلَ بِيَدِهِ ذَلكَ اليَومَ الْفَاً وَثَمَانَمِائَةٍ» و محمّد بن ابى طالب به ١٩٥٠ نفر رسانده است، امّا در كتابى كه هزار سال بعد نوشته شده (: اسرار الشّهاده دربندى) عدد مقتولين امام را به ٣٠٠٠٠٠ و عدد مقتولين حضرت ابوالفضل را به ٢٥٠٠٠ و از سايرين به ٢٥٠٠٠ نفر رسانده است! اگر فرض كنيم امام در هر ثانيه يك نفر كشته باشد، سيصد هزار نفر، مقدار ٨٣ ساعت و بيست دقيقه وقت مى‌خواهد كه با روز هفتاد و دو ساعت»
نيز قابل اصلاح نيست و بيست و پنج هزار نفر اگر هر نفر در يك ثانيه كشته شود شش ساعت و پنجاه و شش دقيقه و چهل ثانيه وقت مى‌خواهد! بعلاوه جمعيّت ١٦٠٠٠٠٠ نفر در صحراى كربلا جا نمى‌گيرد! وسايل و اسبابش از كجا فراهم مى‌شود؟ آن هم همه از مردم كوفه بودند! از حجاز و شام كسى نبود! ... «٣»
استاد شهيد مطهّرى، در تحريفات لفظى واقعه عاشورا، از ده مورد ياد مى‌كنند و ما با نقل اين موارد، بررسى خود را پيرامون مجموعه ارزشمند «حماسه حسينى» به پايان مى‌بريم:
الف. داستان شير و فضّه، كه متأسّفانه در كافى نيز آمده است، استاد شهيد در پاورقى مى‌نويسد: در منتخب طريحى و اسرار الشّهاده دربندى از يك مرد اسدى نيز نقل شده كه شبها شيرى مى‌آمد و عاقبت معلوم شد كه آن شير، على بن ابى طالب است (العياذُ بِاللّه!)
ب. داستان عروسى قاسم كه ظاهراً خيلى مستحدث است و از زمان قاجاريّه تجاوز نمى‌كند.
استاد شهيد بعداً اين مطلب را تصحيح كرده و نوشته‌اند: (از زمان ملاحسين كاشفى).
ج. داستان فاطمه صغرى‌ در مدينه و خبر بردن مرغ به او.
د. داستان دختر يهودى كه افليج بوده و قطره‌اى از خون اباعبداللّه به وسيله يك مرغ به بدنش چكيد و بهبود يافت.

پژوهشى در مقتل‌هاى فارسى ١٦٩ ١ - ١٧. برگزيده‌هايى از كتاب قيام امام حسين(ع) ..... ص : ١٦٥