يك قول: هشتاد هزار سواره و چهل هزار پياده، بالاتر نداريم، اگر بگويند دروغ است، قدر يقين سى هزار كه حديث صحيح است، كه همه صف كشيدند. امير؛ خودش، وزير: پسرش، ميمنه با عمرو بن حجّاج، ميسره با شمر بن ذى الجوشن، محمّد بن اشعث: سركرده تيراندازان به مقدار بال‌هاى كبوتر، همه آمدند در مقابل آن مظلوم صف كشيدند. سيّدالشّهداء هم صف‌آرايى كرد، ميمنه و ميسره ترتيب داد، لشكر: چهل و دو پياده و سى سواره يا به عكس. ميمنه با حبيب بن مظاهر، ميسره با زهير بن قين، علَم در دست حبيب، رايت در دست حضرت ابوالفضل العبّاس (ع) ... مقابل يكديگر ايستادند. ابن سعد به اصحاب قلب- كه قلب لشكر بودند- گفت:
بايستيد جاى خودتان! لشكر را گفت: احاطه كنيد ميمنه و ميسره را. لشكر، اقلًاّ به قدر يك فرسخ طول و عرض ايشان بوده، احاطه كردند خودِ حضرت و خيمه‌گاه حضرت را مثل حلقه در ميان گرفتند. «١»
٨. كلّياتى درباره كتاب زندگانى امام حسين (ع)
آقاى زين العابدين رهنما، اين اثر را در دو جلد تدوين كرده‌اند كه چاپ اوّل آن به سال ١٣٤٥ صورت گرفته است. جلد اوّل از «زندگانى امام حسين» سى و هشت فصل دارد كه از ساختن شهرى در قادسيّه به فرمان دومين خليفه اسلامى توسّط سعد بن ابى وقّاص شروع و به ماجراى شكست نهاوند پايان مى‌پذيرد. جلد دوّم اين اثر حاوى شصت و هشت فصل است كه از جريان قتل عمَر بن خطّاب توسّط ابولؤلؤ- غلام مغيره- آغاز و به ماجراى مرگ يزيد بن معاويه خاتمه مى‌يابد.
بيست و هشت فصل از جلد دوم اين كتاب- يعنى از بخش چهل و يكم تا شصت و هشتم- با ماجراى كربلا و نهضت ماندگار حسين بن على (ع) ارتباط پيدا مى‌كند. مؤلّف در مقدّمه كتاب آورده‌اند:
آغاز دگرگونى‌ها، خواه در اجتماع يا در ادبيّات- هميشه از كارهاى بزرگ سرچشمه مى‌گيرد، و چه كارى از رويداد دهم عاشوراى ٦١ هجرى مى‌توانست بزرگتر شود؟ از اين رو، و به حق از فرداى اين فاجعه، دگرگونى‌ها در مردم و در اجتماع، در دلها و در افكار، پيش مردم دور و