٣) از امام علىّ بن موسى الرّضا- عليهما السلام- نقل شده است همين كه ماه محّرم آغاز مى‌شد ديگر آثار سرور در چهره پدرم ديده نمى‌شد و نشانه‌هاى اندوه سيماى او را فرا مى‌گرفت و اين حالت تا روز عاشورا ادامه پيدا مى‌كرد كه آن روز، روز حزن و گريه او بود و مى‌فرمود در چنين روزى امام حسين (ع) كشته شد:
كانَ ابى- اذا دَخَلَ شَهْرُ المحَّرم- لا يُرى‌ ضاحكاً، وكانَت الكآبَةُ تَغْلِبُ عَلَيه، حتَّى يَمْضى مِنْه عَشرةُ ايّامٍ، فاذا كانَ يَومُ العاشِرِ كانَ ذلِكَ اليَوْمُ يَوْمَ مَصيبَتِهِ و حُزْنِهِ و بُكائِهِ، و يَقول: هُوَ الْيَوْمُ الّذى قُتِلَ فيهِ الحسين (ع). «١»
٤) از امام علىّ بن موسى الرّضا (ع) نقل شده است كه مصيبت امام حسين (ع) چشمان ما را در اثر ريزش اشك خسته و مجروح كرده است، و عزيزان ما در ديار كربلا به خوارى در آمدند.
مصايب آن روز- عاشورا- آن چنان عميق و ريشه دار است كه ما را براى هميشه غمگين و داغدار كرده است:
... انَّ يَوْمَ الحسين اقْرَحَ جُفونَنا و أسْبَلَ دُموعَنا و أذَّلَ عزيزنا بِارضِ كَرْبٍ وَ بَلا و اورَثْتَنا الكَرْبَ وَ البَلاء الى‌ يَوْمِ الانْقِضاء. «٢»
٥) از امام محمّد تقى (ع) نقل شده است كه اگر كسى در شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان امام حسين (ع) را زيارت كند بيست و چهار هزار فرشته و پيامبر مرسل با او مصافحه مى‌كنند و اينان همان گروهى هستند كه از پيشگاه خداوند متعال براى زيارت حسين (ع) در چنين شبى رخصت مى‌طلبند، شبى كه اميد است همان شب قدرى باشد كه تمامى امور بر اساس حكمت الهى سامان مى‌يابد:
مَن زارَ الحسين (ع) لَيلَةَ ثلاث و عشرين مِنْ شهرِ رَمضانَ- وَ هى اللَّيْلَةُ الَّتى يُرجى‌ ان تَكونَ لَيْلَةَ القَدْرِ، و فيها يُفْرَقُ كُلُّ امرٍ حكيمٍ- صافَحَهُ ا
پژوهشى در مقتل‌هاى فارسى ٤٤ ٨. شرف النبى و معجزاته ..... ص : ٤٣
ربَعةٌ وَ عِشرونَ الْفَ مَلَكٍ وَ نَبِىٍّ كُلُّهُم يَسْتَاْذِن اللّهَ فى زيارةِ الحسين (ع) فى تِلكَ اللَّيلَةِ. «٣»
٦) از امام هادى (ع) در فضيلت زيارت امام حسين (ع) روايتى نقل شده كه حاكى از پاداش معنوى بى شمارى است كه براى زايران تربت حسينى وجود دارد: