بى‌شمارى از سپاهيان دشمن را از ميان برداشت، و در گرماگرم كارزار اين رجز حماسى را زمزمه مى‌كرد:
كشته شدن (در راه خدا) بهتر است از زير بار ننگ و مذلّت رفتن، و ننگ و مذلّت (ظاهرى) بهتر است از ورود در آتش جهنّم. «١»
يكى از شعارهاى كوبنده امام حسين (ع) كه متضمّن فلسفه قيام كربلا و اهداف اين نهضت شگرف تاريخى است، اين شعار است:
(اى مردم مسلمان!) مگر نمى‌بينيد كه به حق عمل نمى‌شود و كسى از باطل رويگردان نيست؟ (در چنين شرايطى جا دارد كه) انسان مؤمن لقاى پروردگار خويش را بر چنين زندگى (نكبت‌بار) ترجيح دهد! «٢»
امام حسين (ع) در وصيّت نامه خود با خطاب به برادرش- محمّد بن حنفيّه- مهم‌ترين عوامل زيربنايى حركت الهى خود را توضيح مى‌دهد:
من براى استقرار صلاح و رستگارى در امت جدّم قيام كرده‌ام، و برآنم تا امر به معروف و نهى از منكر كنم و به سيره جدّم- رسول خدا- و پدرم علىّ بن ابى طالب (ص) رفتار نمايم. «٣»
امام حسين (ع) به هنگام رويارويى با سپاهيان حرّ بن زياد رياحى براى اتمام حجّت با آنها، ضمن تمسّك جستن به سخن رسول گرامى اسلام (ص)، علل ديگر قيام الهى خود را بيان مى‌كند:
اى مردم! پيامبر گرامى اسلام فرمود: هرگاه كسى سلطان ستمگرى را ببيند كه حرام خدا را حلال مى‌كند؛ پيمان خدا را مى‌شكند؛ بيت المال (مسلمين) را پاس نمى‌دارد؛ به حدود الهى تجاوز مى‌كند؛ و در قول و فعل، با او مخالفتى نكند، سزاوار آن است كه خداوند در جايگاه همان سلطان ستمگرش قرار دهد؛ آگاه باشيد كه اين قوم (: كارگزاران حكومت اموى) همين‌