روز ديگر او را جهت ملاقات با مسلم بن عقيل (ع) به خانه هانى بن عروه مى‌برد و معقَل- جاسوس عبيد اللّه- پس از بيعت و تقديم هزار درم به مسلم بن عقيل نظر مسلم و هانى را به خود جلب مى‌كند و شبانه راهى دارالاماره مى‌گردد و از مخفيگاه مسلم بن عقيل پرده برمى‌دارد. در همان روز، مالك بن يربوع تميمى يكى از خدمتكاران عبيد اللّه به او خبر مى‌دهد كه در اثناى گردش در شهر كوفه مردى را ديدم كه به شتاب به جانب مدينه مى‌تاخت.
راه را بر او گرفتم و جامه‌هاى او را بازرسى كردم و نامه سر به مُهرى يافتم كه مسلم بن عقيل براى امام حسين (ع) نوشته بود و نامه را به عبيد اللّه داد. مسلم بن عقيل در اين نامه امام را از بيعت بيست هزار مرد باخبر ساخته و از وى خواسته بود كه در عزيمت به كوفه شتاب كند، چرا كه اهل كوفه عموماً از هواخواهان امام‌اند و از يزيد نفرت دارند. عبداللّه يقطر پيك ويژه مسلم بن عقيل و حامل نامه او، به فرمان عبيد اللّه گردن زده مى‌شود و محمّد اشعَث و عَمرو بن حجّاج و اسماء بن خارجه به دستور عبيد اللّه به خانه هانى بن عروه مى‌روند و او را به ملاقات و مداراى با عبيد اللّه ترغيب مى‌كنند و هانى بيمارى خود را بهانه مى‌كند ولى آنان نمى‌پذيرند و او را با وعده و وعيد به نزد والى كوفه مى‌برند و چون حاضر نمى‌شود كه مسلم بن عقيل را به عبيد اللّه تسليم كند پس از ضرب و جرح زندانى مى‌شود. فرداى آن روز عبيد اللّه در مسجد جامع كوفه به منبر مى‌رود و مردم را از مخالفت با يزيد زنهار مى‌دهد. در اثناى سخن گفتن او، در شهر غوغايى بلند مى‌شود و به عبيد اللّه خبر مى‌دهند كه مسلم بن عقيل با هجده هزار مرد مسلّح بر او خروج كرده و قصد جان وى را دارد. عبيد اللّه به دارالاماره باز مى‌گردد و به اتّفاق بزرگان كوفه در بام قصر مستقر مى‌شود و بيعت كنندگان با مسلم بن عقيل (ع) اطراف دارالاماره را مى‌گيرند. «١»
يكى از اصحاب عبيد اللّه، نام او كُثير بن شهاب از كوشك آواز مى‌داد و مى‌گفت: اى مردمان و اى شيعه حسين بن على (ع) و اى مسلم بن عقيل! بر جانهاى خويش بترسيد و بر زن و فرزند خويش رحمت كنيد كه لشكرهاى شام مى‌رسند. امير عبيد اللّه با خداى تعالى عهد كرده است كه اگر شما امروز تا شب چنين جنگ كنيد و بازنگرديد عطاياى شما باز گيرد، مردان شما را كه‌