لعنة اللّه [عليه‌]- و حسين را- رضى اللّه تعالى عنهم- شمر ذى الجوشن كشت، و سرِ او عمر بن سعد بُريد به كربلا.
٥. سير الملوك‌
سِيَر الملوك تأليف خواجه نظام الملك ابو على حسن بن علّى بن اسحاق طوسى (٤١٠- ٤٨٥) وزير معروف آلب ارسلان و ملكشاه سلجوقى است كه در رمضان سال ٤٨٥ ه ق به دست يكى از فداييان اسماعيلى كشته شد. وى يكى از مشهورترين چهره‌هاى سياسى تاريخ ايران، بوده است و در امر جهاندارى و دانش‌پرورى از نواد روزگار خود است.
وى اين اثر را به فرمان ملكشاه سلجوقى در آيين سلطنت و جهاندارى نوشته است كه به اسامى «كتاب السّياسة، سياست نامه» و «سير خواجه نظام الملك» نيز معروف است. محمّد نامى كه مأمور كتابخانه پادشاه سلجوقى بوده، پس از كشته شدن وى، نسخه‌اى از آن را مرتّب كرده است. اين كتاب يكى از بهترين نمونه‌هاى نثر فصيح و شيوا در زبان فارسى است كه فوايد تاريخى بسيارى را دارا است.
در اين كتاب حكايتى آمده است كه از گذشت و بزرگوارى حضرت حسين بن على (ع) حكايت دارد:
روزى حسين بن على- رضوان اللّه عليهما- با قومى از صحابه و وجوهان عرب بر سر خوان نشسته بود و نان مى‌خورد و جبّه‌اى ديباى رومى گران مايه پوشيده بود و دستارى به غايت نيكو بر سر بسته، غلامى خواست كه كاسه‌اى خوردنين در پيش او بنهد و از بالاى سر او ايستاده بود. قضا را كاسه از دست غلام رها شد و بر سر و دوش حسين بن على آمد و دستار و جبّه بيشتر از خوردنى آلوده شد و بشريتى در حسين پديدار آمد و از طيره و خجالت رخسار او برافروخت.
سر بر آورد و در غلام نگريست. غلام چون چنان ديد بترسيد كه او را ادب فرمايد، گفت: وَ الكاظِمينَ الغَيظَ وَ العافين عَنِ النَّاس. حسين- رضى اللَّه عنه- روى تازه كرد و گفت: اى غلام! ترا آزاد كردم تا به يكبارگى از خشم و مالش من ايمن گردى. همه حاضران را از حلم و بزرگوارى حسين در چنان حال عجب آمد و پسنديده داشتند. «١»