كدام نخلى است كه بيفتد و كودكانى كه در حسرت صعود از آن بوده‌اند، دوره‌اش نكنند و شاخ و برگ‌هايش را به لجاجت نشكنند. التماس نكن ليلا! من اينجا ماجرا را تا قيام قيامت هم نخواهم گفت ....
نه، ليلا! يقين داشته باش كه اگر خدا را هم پيش چشمم بياورى، اين بخش ماجرا را از من نمى‌شنوى. همين قدر بگويم كه اگر خون فرزندت چشم‌هاى مرا نپوشانده بود، من اسبى نبودم كه سوارم را به ميانه سپاه دشمن ببرم. آخر چه توقّعى است از كسى كه چراغ چشم‌هايش خاموش شده؟! «١»
و «عقاب» در آخرين مجلس اين دفتر، آخرين ورق كتاب عمر خود را ورق مى‌زند:
امشب، آخرين شب عمر من است. از فردا اين حياط كوچك به اندازه يك اسب خلوت‌تر خواهد شد و من نيز اين بار سنگين تن را بر زمين خواهم گذاشت ....
روزهاى سختى پيش روى توست ليلا! اين چند شبانه روز، همه يك تمرين بود براى صبورى.
بايد آماده مى‌شدى براى شنيدن اصل ماجرا. مصيبت محبوبت حسين!
و اين، كار من نيست ليلا! من بار سفر بسته‌ام و اين چند روز را هم در فراق سوارم بى عمر زيسته‌ام. خبر حسين را از سجّاد بايد پرسيد. من خودم ديدم كه او على رغم بيمارى، يال خيمه را كنار زده بود و از پشت پرده لرزان اشك، به تماشاى عاشورا نشسته بود. «٢»
٢- ٣٥. بررسى محتوايى «پدر، عشق و پسر»
مجموعه روايى- داستانى (پدر، عشق و پسر) پرده‌هاى جميل و شورآفرينى از يك صحنه استثنايى عاشورا را به زيبايى به تصوير مى‌كشد و در انجام اين مهم، از متون تاريخى و رجالى و روايى بسيارى از قبيل: ابصارالعين، ابطال الهاشميّين، ارشاد، اسرار الشّهاده، الاختصاص، العيون العبرى، اعيان الشّيعه، المعارف ابن قتيبه، امالى، انساب الاشراف، انصارالحسين، بحارالانوار، تاريخ طبرى، تنقيح المقال، رياحين الشّريعه، رياض القدس، طبقات كبير ابن سعد، فتوح ابن اعثم، مثير الاحزان، مقاتل الطالبيّين،